Πώς παρέχει η σύγκριση των φυσιολογικών ομοιότητας των ζωντανών ειδών;
1. Ομόλογες δομές:
* Ορισμός: Δομές που μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο, αλλά μπορεί να έχουν διαφορετικές λειτουργίες.
* Παράδειγμα: Τα οστά σε ένα ανθρώπινο βραχίονα, μια πτέρυγα νυχτερίδας, ένα φάλαινο φάλαινας και ένα πόδι αλόγου είναι ομόλογες δομές. Μοιράζονται την ίδια υποκείμενη διάταξη των οστών, υποδεικνύοντας έναν κοινό πρόγονο.
* στοιχεία: Η παρουσία ομόλογων δομών υποδηλώνει ότι αυτά τα είδη εξελίχθηκαν από έναν κοινό πρόγονο και ότι οι προσαρμογές τους έχουν αποκλίνει με την πάροδο του χρόνου.
2. Ανάλογες δομές:
* Ορισμός: Δομές που έχουν παρόμοιες λειτουργίες αλλά διαφορετικές υποκείμενες δομές και δεν μοιράζονται έναν πρόσφατο κοινό πρόγονο.
* Παράδειγμα: Τα φτερά ενός πουλιού και τα φτερά μιας πεταλούδας είναι ανάλογες δομές. Και οι δύο επιτρέπουν την πτήση, αλλά εξελίχθηκαν ανεξάρτητα λόγω παρόμοιων περιβαλλοντικών πιέσεων.
* στοιχεία: Ενώ οι ανάλογες δομές δεν υποδεικνύουν άμεσα στενές εξελικτικές σχέσεις, μπορούν να επισημάνουν πώς τα διαφορετικά είδη προσαρμόζονται σε παρόμοια περιβάλλοντα.
3. Δομές εκδήλωσης:
* Ορισμός: Οι δομές που είναι μειωμένες ή μη λειτουργικές σε ένα είδος, αλλά ήταν παρόντες και λειτουργικές στους προγόνους τους.
* Παράδειγμα: Το προσάρτημα στους ανθρώπους είναι μια εκκρεμότητα δομή που πιστεύεται ότι ήταν σημαντική στην πέψη της φυτικής ύλης στους προγόνους μας.
* στοιχεία: Οι δομές των πετρωμάτων υποδεικνύουν ότι τα είδη έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου και ότι οι δομές μόλις είναι απαραίτητες έχουν καταστεί περιττές.
4. Μοριακές ομοιότητες:
* Ορισμός: Συγκρίνοντας τις αλληλουχίες DNA, RNA και πρωτεΐνης μεταξύ των ειδών.
* Παράδειγμα: Οι άνθρωποι και οι χιμπατζήδες μοιράζονται πάνω από το 98% του DNA τους, υποδεικνύοντας έναν πολύ πρόσφατο κοινό πρόγονο.
* στοιχεία: Όσο πιο κοντά είναι οι μοριακές ομοιότητες, τόσο πιο κοντά είναι η εξελικτική σχέση μεταξύ των ειδών. Αυτό παρέχει ισχυρές ενδείξεις για την κοινή καταγωγή και τον τρόπο με τον οποίο τα είδη έχουν αποκλίνει με την πάροδο του χρόνου.
Συνοπτικά:
Συγκρίνοντας τις φυσιολογικές ομοιότητες, μπορούμε να εντοπίσουμε την εξελικτική ιστορία της ζωής στη γη. Οι ομόλογες δομές δείχνουν την κοινή καταγωγή, οι ανάλογες δομές υπογραμμίζουν την προσαρμογή, οι διαγραμμικές δομές δείχνουν την εξελικτική αλλαγή και οι μοριακές ομοιότητες παρέχουν τα ισχυρότερα στοιχεία για στενές εξελικτικές σχέσεις. Μαζί, αυτές οι φυσιολογικές συγκρίσεις ζωγραφίζουν μια ισχυρή εικόνα του τρόπου με τον οποίο η ζωή έχει εξελιχθεί και διαφοροποιηθεί για εκατομμύρια χρόνια.
