Πώς θα περιμένατε τον τύπο της αναπνοής που ένας οργανισμός εκτελεί για να επηρεάσει τους οργανισμούς διανομής στο οικοσύστημα;
1. Διαθεσιμότητα οξυγόνου:
* Αερόβια αναπνοή: Οι οργανισμοί που χρησιμοποιούν αερόβια αναπνοή απαιτούν οξυγόνο για την παραγωγή ενέργειας. Η κατανομή τους επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα οξυγόνου στο περιβάλλον τους.
* Υδατικά περιβάλλοντα: Τα επίπεδα οξυγόνου μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, επηρεάζοντας την κατανομή των ψαριών, των υδάτινων εντόμων και άλλων υδρόβιων ζωής.
* Χερσαία περιβάλλοντα: Η διαθεσιμότητα οξυγόνου είναι γενικά υψηλότερη, αλλά μπορεί να περιοριστεί σε πυκνά δάση, υπόγεια ή σε μεγάλα υψόμετρα.
* Αναερόβια αναπνοή: Οι οργανισμοί που πραγματοποιούν αναερόβια αναπνοή μπορούν να ευδοκιμήσουν σε περιβάλλοντα με χαμηλό ή καθόλου οξυγόνο. Αυτοί οι οργανισμοί βρίσκονται συχνά σε:
* Waterlogged εδάφη: Όπου το οξυγόνο είναι σπάνιο.
* έντερα ζώων: Όπου το οξυγόνο είναι περιορισμένο.
* Deep Ocean Trenches: Όπου το οξυγόνο είναι σπάνιο.
2. Διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών:
* Αερόβια αναπνοή: Οι αεροβικοί οργανισμοί χρειάζονται γενικά ένα ευρύ φάσμα θρεπτικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένου του αζώτου και του φωσφόρου, για βέλτιστη ανάπτυξη. Αυτό μπορεί να περιορίσει τη διανομή τους σε περιβάλλοντα με θρεπτικά συστατικά.
* Αναερόβια αναπνοή: Οι αναερόβιοι οργανισμοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια ευρύτερη ποικιλία θρεπτικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένου του θείου και του σιδήρου, τα οποία συχνά βρίσκονται σε αναερόβια περιβάλλοντα. Αυτό τους επιτρέπει να ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα που είναι ακατάλληλα για τους περισσότερους αερόβια οργανισμούς.
3. Ανοχή σε ακραίες συνθήκες:
* Αερόβια αναπνοή: Ενώ η αερόβια αναπνοή είναι πιο αποτελεσματική, οι οργανισμοί που βασίζονται σε αυτήν μπορούν να είναι πιο ευαίσθητοι σε ακραίες θερμοκρασίες, αλλαγές στο pH και άλλες περιβαλλοντικές πιέσεις.
* Αναερόβια αναπνοή: Οι αναερόβιοι οργανισμοί είναι συχνά πιο ανεκτικοί σε ακραίες καταστάσεις, όπως υψηλές θερμοκρασίες, υψηλές συγκεντρώσεις άλατος και χαμηλό ρΗ. Αυτό τους επιτρέπει να αποικίζουν οικοτόπους που είναι ακατάλληλα για τους περισσότερους αερόβια οργανισμούς.
4. Ανταγωνιστικό πλεονέκτημα:
* Αερόβια αναπνοή: Η αποτελεσματικότητα της αερόβιας αναπνοής δίνει στους οργανισμούς ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε περιβάλλοντα όπου είναι άμεσα διαθέσιμο το οξυγόνο. Μπορούν να ξεπεράσουν τους αναερόβιους οργανισμούς για πόρους.
* Αναερόβια αναπνοή: Οι αναερόβιοι οργανισμοί έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε περιβάλλοντα όπου το οξυγόνο είναι σπάνιο. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν πόρους που δεν μπορούν οι αεροβικοί οργανισμοί.
Παραδείγματα:
* πλούσιες σε οξυγόνο λίμνες: Τα υψηλά επίπεδα οξυγόνου υποστηρίζουν ποικίλες κοινότητες ψαριών, αμφιβίων και εντόμων που βασίζονται στην αερόβια αναπνοή.
* Swamps and Marshes: Τα χαμηλά επίπεδα οξυγόνου υποστηρίζουν αναερόβια βακτήρια και άλλους οργανισμούς που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε αυτές τις συνθήκες.
* Εμβιατάρα βαθιάς θάλασσας: Τα χημειοσυνθετικά βακτηρίδια που χρησιμοποιούν αναερόβια αναπνοή ευδοκιμούν σε αυτά τα περιβάλλοντα που έχουν στερηθεί με οξυγόνο.
Συνολικά, ο τύπος αναπνοής που εκτελεί ένας οργανισμός είναι ένας βασικός παράγοντας που καθορίζει την οικολογική του θέση και τη διανομή του μέσα σε ένα οικοσύστημα. Αυτό υπογραμμίζει τη διασύνδεση της φυσιολογίας του οργανισμού, των περιβαλλοντικών παραγόντων και της βιοποικιλότητας μέσα στα οικοσυστήματα.
