Γιατί οι οργανισμοί πεθαίνουν όταν έχουν οξυγόνο;
* Το οξυγόνο είναι απαραίτητο για τις περισσότερες ζωές: Για τους περισσότερους οργανισμούς, το οξυγόνο είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή ενέργειας μέσω της κυτταρικής αναπνοής. Αυτή η διαδικασία διασπά τα τρόφιμα και δημιουργεί ATP, το ενεργειακό νόμισμα των κυττάρων.
* Το οξυγόνο είναι αντιδραστικό: Ωστόσο, το οξυγόνο μπορεί επίσης να είναι αρκετά αντιδραστικό και μπορεί να βλάψει τα κύτταρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το οξυγόνο μπορεί να σχηματίσει ασταθής μόρια που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες, τα οποία μπορούν να βλάψουν το DNA, τις πρωτεΐνες και τα λιπίδια.
* Αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS): Αυτά τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) είναι ένα υποπροϊόν των φυσιολογικών μεταβολικών διεργασιών και συνήθως αντιμετωπίζονται από αντιοξειδωτικά συστήματα εντός του σώματος.
* Οξειδωτικό στρες: Εάν η παραγωγή ROS υπερβαίνει την ικανότητα των αντιοξειδωτικών άμυνων, μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάσταση που ονομάζεται οξειδωτικό στρες. Το οξειδωτικό στρες συμβάλλει στη γήρανση και σε διάφορες ασθένειες.
* Οργανισμοί με διαφορετικές ανοχές οξυγόνου: Ορισμένοι οργανισμοί είναι αναερόβιοι, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να ευδοκιμήσουν χωρίς οξυγόνο, ενώ άλλοι είναι αερόβιοι, απαιτώντας οξυγόνο για επιβίωση. Μερικοί οργανισμοί μπορούν να ανεχθούν και τις δύο συνθήκες (προαιρετικά αναερόβια).
Έτσι, τι πραγματικά σκοτώνει τους οργανισμούς;
* δηλητηρίαση οξυγόνου: Ενώ το οξυγόνο είναι απαραίτητο, το υπερβολικό οξυγόνο μπορεί να είναι τοξικό. Αυτό είναι γνωστό ως δηλητηρίαση οξυγόνου και μπορεί να εμφανιστεί σε υψηλές μερικές πιέσεις οξυγόνου, όπως σε περιβάλλον κατάδυσης ή υψηλού υψομέτρου.
* Κυτταρική βλάβη: Το παρατεταμένο οξειδωτικό στρες μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική κυτταρική βλάβη, οδηγώντας τελικά σε κυτταρικό θάνατο και δυσλειτουργία οργάνων.
* Ασθένειες: Το οξειδωτικό στρες παίζει ρόλο σε πολλές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, των καρδιακών παθήσεων και των νευροεκφυλιστικών διαταραχών.
Συνοπτικά:
* Το οξυγόνο είναι απαραίτητο για τους περισσότερους οργανισμούς, αλλά μπορεί επίσης να είναι επιζήμια.
* Οι οργανισμοί πεθαίνουν λόγω διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της δηλητηρίασης οξυγόνου, της κυτταρικής βλάβης από το οξειδωτικό στρες και των ασθενειών που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες.
* Δεν είναι ακριβές να πούμε ότι οι οργανισμοί πεθαίνουν * επειδή * έχουν οξυγόνο. Αντίθετα, το οξυγόνο είναι ένα διπλό σπαθί, κρίσιμο για τη ζωή, αλλά και ικανό να συμβάλλει στο θάνατο.
