Είναι αλήθεια ότι η ανατομία και η φυσιολογία δεν χρησιμοποιούνται ποτέ για τον προσδιορισμό των εξελικτικών σχέσεων μεταξύ της Φύλα;

Αυτή η δήλωση δεν είναι true . Ενώ η ανατομία και η φυσιολογία δεν είναι οι * μοναδικοί * προσδιοριστές των εξελικτικών σχέσεων μεταξύ της Phyla, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους όπως:

* Μοριακά δεδομένα: Η σύγκριση των αλληλουχιών DNA και RNA είναι τώρα το κύριο εργαλείο για τον προσδιορισμό των εξελικτικών σχέσεων.

* απολιθωμένα στοιχεία: Τα ορυκτά αρχεία παρέχουν μια ιστορική προοπτική για την εξέλιξη διαφορετικών φυλών.

* Αναπτυξιακή βιολογία: Η μελέτη του τρόπου με τον οποίο αναπτύσσονται οι οργανισμοί μπορούν να αποκαλύψουν την κοινή καταγωγή και τις εξελικτικές οδούς.

Εδώ είναι γιατί η ανατομία και η φυσιολογία εξακολουθούν να έχουν κάποιο ρόλο:

* Ομολογικές δομές: Παρόμοιες δομές με διαφορετικές λειτουργίες (όπως τα οστά σε μια πτέρυγα νυχτερίδας και ένα ανθρώπινο βραχίονα) μπορούν να υποδεικνύουν έναν κοινό πρόγονο.

* Ανάλογες δομές: Αν και δεν υποδεικνύει άμεσα κοινή καταγωγή, οι ανάλογες δομές (όπως τα φτερά πουλιών και τα φτερά των εντόμων) μπορούν να προτείνουν προσαρμογές σε παρόμοια περιβάλλοντα.

* Συγκριτική ανατομία: Η μελέτη των διαφορών και των ομοιότητας στην ανατομία διαφορετικών φυλών μπορεί να παρέχει πληροφορίες για τις εξελικτικές οδούς.

* Φυσιολογικές προσαρμογές: Οι προσαρμογές όπως η αναπνοή, η πέψη και η κυκλοφορία μπορούν επίσης να αντικατοπτρίζουν τις εξελικτικές σχέσεις.

Παράδειγμα:

Η παρουσία ενός notochord (εύκαμπτης ράβδου) στην πρώιμη ανάπτυξη όλων των σπονδυλωτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, των ψαριών και των πτηνών, είναι ένας ισχυρός ανατομικός δείκτης της κοινής τους εξελικτικής ιστορίας.

Επομένως, ενώ τα μοριακά δεδομένα και τα απολιθωμένα στοιχεία είναι όλο και πιο σημαντικά, τα ανατομικά και φυσιολογικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να είναι πολύτιμα εργαλεία για την κατανόηση των εξελικτικών σχέσεων μεταξύ της φυλής.