Η ηλεκτρική αντίσταση σε μια μεμβράνη ζωντανών κυττάρων είναι πολύ υψηλή λόγω των πρωτεϊνών υδατανθράκων λιπιδίων νερού στα παραπάνω 4 ποια είναι η σωστή;
* λιπίδια (συγκεκριμένα φωσφολιπίδια): Η κυτταρική μεμβράνη αποτελείται κυρίως από διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων. Τα φωσφολιπίδια έχουν υδρόφιλη (αγαπημένη) κεφαλή και υδρόφοβη ουρά (φόβο νερού). Αυτή η δομή δημιουργεί ένα φράγμα που είναι δύσκολο για το νερό και τα φορτισμένα ιόντα να περάσουν, συμβάλλοντας στην υψηλή ηλεκτρική αντίσταση.
Ας δούμε γιατί οι άλλες επιλογές είναι λανθασμένες:
* πρωτεΐνες: Ενώ οι πρωτεΐνες είναι ενσωματωμένες μέσα στην κυτταρική μεμβράνη, μπορούν να δράσουν ως κανάλια ή αντλίες που διευκολύνουν την κίνηση των ιόντων κατά μήκος της μεμβράνης. Αυτό στην πραγματικότητα * μειώνει * την ηλεκτρική αντίσταση.
* υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες συχνά συνδέονται με πρωτεΐνες ή λιπίδια στην επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης, κυρίως για αναγνώριση και σηματοδότηση κυττάρων. Δεν συμβάλλουν σημαντικά στην ηλεκτρική αντίσταση.
* νερό: Το νερό είναι πολικό και δεν διέρχεται εύκολα από τον υδρόφοβο πυρήνα της λιπιδικής διπλής στιβάδας. Ωστόσο, η παρουσία του μέσα στο κύτταρο συμβάλλει στη συνολική αγωγιμότητα, όχι στην υψηλή αντίσταση.
Συνοπτικά: Η υδρόφοβη φύση της λιπιδικής διπλοστοιβάδας είναι ο πρωταρχικός λόγος για την υψηλή ηλεκτρική αντίσταση σε μια κυτταρική μεμβράνη.
