Ποια είναι η δευτερεύουσα απάντηση στην εισβολή με το ίδιο μικρόβιο;
Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών διαφορών:
Πρωτογενής απάντηση:
* Αρχική συνάντηση: Το ανοσοποιητικό σύστημα συναντά το μικρόβιο για πρώτη φορά.
* φάση καθυστέρησης: Υπάρχει καθυστέρηση αρκετών ημερών πριν τοποθετηθεί σημαντική ανοσοαπόκριση.
* Παραγωγή αντισωμάτων: Τα επίπεδα αντισωμάτων αυξάνονται αργά, φθάνοντας στα επίπεδα αιχμής μετά από αρκετές εβδομάδες.
* συγγένεια αντισώματος: Τα αντισώματα που παράγονται είναι σχετικά χαμηλής συγγένειας.
* Ανάπτυξη κυττάρων μνήμης: Τα κύτταρα μνήμης Β και Τ παράγονται, αλλά σε περιορισμένους αριθμούς.
Δευτερεύουσα απάντηση:
* Επαναπροσφορά: Το ανοσοποιητικό σύστημα συναντά ξανά το ίδιο μικρόβιο.
* Rapid Response: Η απάντηση είναι πολύ πιο γρήγορη, με πολύ μικρότερη φάση καθυστέρησης.
* Παραγωγή υψηλής αντισώματος: Τα επίπεδα αντισωμάτων αυξάνονται πολύ πιο γρήγορα και φθάνουν σε υψηλότερα επίπεδα αιχμής.
* Υψηλή συγγένεια αντισώματος: Τα αντισώματα που παράγονται έχουν πολύ υψηλότερη συγγένεια για το αντιγόνο.
* Αυξημένοι αριθμοί κυττάρων μνήμης: Υπάρχουν σημαντικά περισσότερα κύτταρα μνήμης, έτοιμα να ανταποκριθούν στο μικρόβιο.
Γιατί η δευτερεύουσα απάντηση είναι ταχύτερη και ισχυρότερη;
* Κύτταρα μνήμης: Η μνήμη Β και Τ κύτταρα, που παράγονται κατά τη διάρκεια της πρωτοβάθμιας απόκρισης, μπορούν γρήγορα να αναγνωρίσουν το αντιγόνο κατά την επανεξέταση.
* Clonal επέκταση: Τα κύτταρα μνήμης πολλαπλασιάζονται γρήγορα, οδηγώντας σε μεγάλο πληθυσμό κυττάρων ανοσοκυττάρων ειδικά για αντιγόνο.
* Ενισχυμένη παραγωγή αντισωμάτων: Τα κύτταρα Β μνήμης παράγουν αντισώματα με υψηλότερη συγγένεια, τα οποία είναι πιο αποτελεσματικά στην εξουδετέρωση του μικροβίου.
Συνολικά, η δευτερεύουσα απόκριση παρέχει μακροχρόνια προστασία έναντι του συγκεκριμένου μικροβίου, καθιστώντας το ένα κρίσιμο συστατικό της προσαρμοστικής ασυλίας.
