Ποιοι τύποι ενώσεων σε βακτηριακά κύτταρα μπορούν να χρησιμεύσουν ως αντιγόνο;
1. Συστατικά κυτταρικού τοιχώματος:
* Peptidoglycan: Αυτό το μοναδικό πολυμερές σχηματίζει το βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα και είναι ένα ισχυρό αντιγόνο, ιδιαίτερα σε Gram-θετικά βακτήρια. Η παρουσία συγκεκριμένων ζάχαρων και σταυροειδών συνδέσεων πεπτιδίων μπορεί να ποικίλει μεταξύ των βακτηριακών ειδών, καθιστώντας το στόχο για αναγνώριση ανοσολογίας.
* λιποπολυσακχαρίτη (LPS): Βρίσκεται στην εξωτερική μεμβράνη των Gram-αρνητικών βακτηρίων, το LPS είναι ένα σύνθετο μόριο με ένα λιπίδιο ένα τμήμα που δρα ως ισχυρό ανοσοδιεγερτικό. Είναι ένα σημαντικό συστατικό της ενδοτοξίνης, μιας ισχυρής τοξίνης που απελευθερώνεται από τα πεθαμένα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ανοσοαποκρίσεις.
* Teichoic Acids: Αυτά τα πολυμερή είναι ενσωματωμένα στην πεπτιδογλυκάνη των θετικών Gram βακτηρίων και μπορεί να ποικίλουν σε δομή μεταξύ των ειδών. Λειτουργούν ως αντιγόνα και συμβάλλουν στη συνολική δομή του κυτταρικού τοιχώματος.
* λιποπρωτεΐνες: Αυτά είναι μόρια που συνδέονται με την κυτταρική μεμβράνη, συχνά με μοναδικές τροποποιήσεις λιπιδίων. Μπορούν να λειτουργήσουν ως αντιγόνα και να παίξουν ρόλο στη βακτηριακή παθογένεση.
2. Επιφανειακές πρωτεΐνες:
* προσκολλήσεις: Αυτές οι πρωτεΐνες βοηθούν τα βακτήρια να προσκολληθούν στα κύτταρα και τις επιφάνειες του ξενιστή. Οι μοναδικές αλληλουχίες αμινοξέων τους μπορούν να αναγνωριστούν από το ανοσοποιητικό σύστημα ως αντιγόνα.
* κάψουλα: Ορισμένα βακτήρια παράγουν μια προστατευτική κάψουλα κατασκευασμένη από πολυσακχαρίτες ή πρωτεΐνες που μπορούν να δρουν ως αντιγόνα. Η κάψουλα βοηθά στην αποφυγή της φαγοκυττάρωσης από τα ανοσοκύτταρα.
* flagellin: Αυτή η πρωτεΐνη σχηματίζει τα μαστίγια, τα οποία είναι σχήματα που μοιάζουν με μαστίγια που χρησιμοποιούνται για βακτηριακή κινητικότητα. Το Flagellin είναι ένα ισχυρό αντιγόνο και μπορεί να προκαλέσει ισχυρές ανοσοαποκρίσεις.
* pili/fimbriae: Αυτές οι δομές που μοιάζουν με τρίχες στο βακτηριακό επιφανειακό βοήθημα στην προσκόλληση και μπορούν να περιέχουν μοναδικά πρωτεϊνικά συστατικά που αναγνωρίζονται ως αντιγόνα.
3. Ενδοκυτταρικά συστατικά:
* Βακτηριακό DNA: Ενώ συνήθως κρυμμένο από το ανοσοποιητικό σύστημα, το βακτηριακό DNA μπορεί να απελευθερωθεί με κυτταρικό θάνατο και μπορεί να αναγνωριστεί από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Ορισμένες αλληλουχίες DNA είναι γνωστό ότι είναι ανοσογόνες και μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή.
* Βακτηριακό RNA: Όπως το DNA, το βακτηριακό RNA μπορεί να απελευθερωθεί μετά από κυτταρικό θάνατο ή κατά τη διάρκεια της μόλυνσης και μπορεί να αναγνωριστεί από το ανοσοποιητικό σύστημα.
* πρωτεΐνες: Διάφορες βακτηριακές πρωτεΐνες που εμπλέκονται στον μεταβολισμό, τη μεταγραφή και τη μετάφραση μπορούν επίσης να δρουν ως αντιγόνα, ειδικά όταν απελευθερώνονται στο περιβάλλον του ξενιστή.
4. Μεταβολικά προϊόντα:
* τοξίνες: Ορισμένα βακτήρια παράγουν τοξίνες που είναι εξαιρετικά ανοσογόνες και μπορούν να προκαλέσουν ασθένεια. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τοξίνη τετάνου, τοξίνη botulinum και τοξίνη διφθερίτιδας.
* ένζυμα: Ορισμένα βακτηριακά ένζυμα που εμπλέκονται στον μεταβολισμό ή τη μολυσματικότητα μπορούν επίσης να δρουν ως αντιγόνα.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν είναι όλες οι ενώσεις μέσα σε ένα βακτηριακό κύτταρο αναγκαστικά αντιγονικά. Η ειδική ανοσοαπόκριση σε ένα βακτηριακό κύτταρο εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου, τα συγκεκριμένα αντιγόνα και το συνολικό πλαίσιο της λοίμωξης.
