Ποιοι οργανισμοί χρησιμοποιούν πολυσακχαρίτες για δύναμη και ακαμψία;
Φυτά:
* Cellulose: Η πιο άφθονη οργανική ένωση στη γη, η κυτταρίνη σχηματίζει τα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών, παρέχοντας δομική υποστήριξη και ακαμψία. Είναι αυτό που δίνει στα φυτά την ξυλώδη υφή τους και τους επιτρέπει να στέκονται όρθια.
* ημικυτταρίνη: Ένας σύνθετος πολυσακχαρίτης που λειτουργεί παράλληλα με την κυτταρίνη, συμβάλλοντας στη δύναμη και την ευελιξία των κυτταρικών τοιχωμάτων των φυτών.
* pectin: Βρίσκεται σε φυτικά κυτταρικά τοιχώματα, η πηκτίνη δρα ως "κόλλα" που συγκρατεί τα κύτταρα μαζί και συμβάλλει στην ακαμψία των φρούτων και των λαχανικών.
ζώα:
* chitin: Ένας πολυσακχαρίτης που βρέθηκε στους εξωσκελετά των εντόμων, των καρκινοειδών και άλλων αρθροπόδων. Παρέχει δύναμη και προστασία σε αυτά τα ζώα.
* γλυκογόνο: Αν και δεν συμβάλλει άμεσα στη δομική υποστήριξη, το γλυκογόνο είναι ένας διακλαδισμένος πολυσακχαρίτης που χρησιμοποιείται από τα ζώα για την αποθήκευση ενέργειας. Είναι αποθηκευμένο στο ήπαρ και τους μυς, παρέχοντας μια άμεσα διαθέσιμη πηγή ενέργειας όταν χρειάζεται.
Άλλο:
* Βακτηριακά κυτταρικά τοιχώματα: Ορισμένα βακτήρια χρησιμοποιούν πολυσακχαρίτες όπως πεπτιδογλυκάνη για να σχηματίσουν τα κυτταρικά τους τοιχώματα, δίνοντάς τους σχήμα και προστατεύοντάς τα από την οσμωτική πίεση.
Επιπλέον:
* χόνδρος: Αυτός ο συνδετικός ιστός σε σπονδυλωτά περιέχει το θειικό πολυσακχαρίτη χονδροϊτίνης, η οποία παρέχει δύναμη και ευελιξία στις αρθρώσεις.
* οστό: Ενώ είναι κυρίως κατασκευασμένο από φωσφορικό ασβέστιο, το οστό περιέχει επίσης το υαλουρονικό οξύ πολυσακχαρίτη, το οποίο συμβάλλει στην ελαστικότητα και τη λίπανση του.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι διαφορετικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν διαφορετικούς πολυσακχαρίτες για τις συγκεκριμένες ανάγκες τους. Οι συγκεκριμένες ιδιότητες κάθε πολυσακχαρίτη, όπως η διακλάδωση, η συγκόλληση και η αλληλεπίδραση με άλλα μόρια, καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλει στη δύναμη και την ακαμψία.
