bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Γιατί ένα κύτταρο αναφέρεται ως ξηρό κελί;

Ο όρος "ξηρό κύτταρο" είναι ένα κομμάτι μιας εσφαλμένης ονομασίας. Ενώ ονομάζονται ξηρά κύτταρα, δεν είναι πραγματικά εντελώς στεγνά. Εδώ είναι γιατί:

* περιέχουν ηλεκτρολύτη: Τα ξηρά κύτταρα περιέχουν έναν ηλεκτρολύτη τύπου πάστα, ο οποίος είναι μια ουσία που διεξάγει ηλεκτρική ενέργεια μέσω της κίνησης των ιόντων. Αυτός ο ηλεκτρολύτης δεν είναι ένα υγρό ελεύθερης ροής όπως σε υγρά κύτταρα, αλλά εξακολουθεί να είναι μια υγρή πάστα.

* Ιστορικό πλαίσιο: Το όνομα "Dry Cell" προήλθε τον 19ο αιώνα, όταν αναπτύχθηκαν τα πρώτα ηλεκτρικά κύτταρα. Αυτά τα πρώιμα κύτταρα χρησιμοποίησαν έναν υγρό ηλεκτρολύτη, που τους έκανε βρώμικα και επιρρεπή σε διαρροές. Η εφεύρεση του "ξηρού κυττάρου" με τον ηλεκτρολύτη της πάστα θεωρήθηκε σημαντική βελτίωση επειδή ήταν λιγότερο βρώμικο και ευκολότερο να χειριστεί.

Ως εκ τούτου, ενώ ο ηλεκτρολύτης σε ξηρά κύτταρα δεν είναι υγρό ελεύθερο ρεύμα, εξακολουθεί να είναι μια υγρή πάστα και δεν είναι πραγματικά στεγνά.

Διαφορά μεταξύ κεντρομερούς και τελομερούς

Διαφορά μεταξύ κεντρομερούς και τελομερούς

Κύρια διαφορά – Centromere vs Telomere Το κεντρομερές και το τελομερές είναι δύο δομές που βρίσκονται σε ένα χρωμόσωμα. Το Centromere περιέχει μια εξαιρετικά στενή περιοχή DNA με τη μορφή κεντρικής ετεροχρωματίνης. Οι δύο αδελφές χρωματίδες του αναδιπλασιαζόμενου χρωμοσώματος συγκρατούνται μεταξύ το

Διαφορά μεταξύ ιού και μυκόπλασμα

Διαφορά μεταξύ ιού και μυκόπλασμα

Η κύρια διαφορά μεταξύ του ιού και του μυκόπλασματος είναι ότι ο ιός είναι ένα μη ζωντανό σωματίδιο, το οποίο απαιτεί έναν ξενιστή για την αναπαραγωγή του, ενώ το μυκόπλασμα είναι ένα αληθινό βακτήριο, το οποίο στερείται κυτταρικού τοιχώματος και έχει ακανόνιστο σχήμα. Επιπλέον, ένας ιός είναι ένα υ

Διαφορά μεταξύ του διαφορικού και του συνολικού αριθμού λευκών αιμοσφαιρίων

Διαφορά μεταξύ του διαφορικού και του συνολικού αριθμού λευκών αιμοσφαιρίων

Η κύρια διαφορά μεταξύ του διαφορικού και του συνολικού αριθμού λευκών αιμοσφαιρίων είναι ότι ο διαφορικός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων δίνει το σχετικό ποσοστό κάθε τύπου λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα, αποκαλύπτοντας τους μη φυσιολογικούς πληθυσμούς λευκών αιμοσφαιρίων ενώ ο συνολικός αριθμός λευκών