Ποια θα ήταν η μοίρα ενός λυτικού βακτηριοφάγου αν το κύτταρο του ξενιστή πέθανε πριν από το στάδιο της συναρμολόγησης;
Εδώ είναι γιατί:
* Οι λυτικοί φάγοι εξαρτώνται από τα μηχανήματα του κυττάρου του ξενιστή. Εκφράζουν ταυτόχρονα τις κυτταρικές διεργασίες του ξενιστή για να αναπαράγουν το δικό τους DNA και να χτίσουν νέα σωματίδια φάγου.
* Ο κυτταρικός θάνατος δεν σημαίνει πόρους. Μόλις πεθάνει το κύτταρο του ξενιστή, ο φάγος χάνει την πρόσβαση στα δομικά στοιχεία (αμινοξέα, νουκλεοτίδια κ.λπ.) που απαιτούνται για τη συναρμολόγηση νέων ιόντων.
* Χωρίς συναρμολόγηση, χωρίς εξάπλωση. Χωρίς τη δυνατότητα συναρμολόγησης, ο φάγος δεν μπορεί να παράγει νέους απογόνους και έτσι δεν μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλα βακτήρια.
ουσιαστικά, ο λυτικός φάγος γίνεται ένας άχρηστος σωρός γενετικού υλικού μέσα στο νεκρό κύτταρο.
Σημαντική σημείωση: Ενώ αυτό είναι το τυπικό αποτέλεσμα, υπάρχουν κάποιες εξαιρετικές περιστάσεις όπου ένας φάγος μπορεί να επιβιώσει ακόμη και αν το κύτταρο του ξενιστή πεθαίνει. Για παράδειγμα:
* Ορισμένοι φάγοι μπορούν να παραμείνουν αδρανείς μέσα στα υπολείμματα του ξενιστή. Ορισμένοι φάγοι μπορούν να εισέλθουν σε κατάσταση ηρεμίας μέσα σε ένα νεκρό κύτταρο, περιμένοντας μια κατάλληλη ευκαιρία να αναβιώσει και να αναπαραχθεί όταν είναι διαθέσιμα νέα κύτταρα ξενιστή.
* Οι φάγοι μπορούν μερικές φορές να απελευθερωθούν από ένα κελί που πεθαίνει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η λύση του κυττάρου (ανοικτή εκρηκτική) μπορεί να συμβεί ακόμα και αν ο φάγος δεν έχει ολοκληρώσει τη συναρμολόγηση, απελευθερώνοντας ένα μερικό σύνολο σωματιδίων φάγου.
Ωστόσο, αυτές οι καταστάσεις είναι λιγότερο συχνές από το σενάριο όπου ο φάγος απλά καταστρέφεται όταν το κύτταρο του ξενιστή πεθαίνει.
