Ποιοι γονότυποι παράγονται από ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής;

Η εμπλοκή, το ζευγάρωμα των στενά συνδεδεμένων ατόμων, οδηγεί σε ένα προβλέψιμο πρότυπο παραγωγής γονότυπου:

* Αυξημένη ομοζυγωτικότητα: Η εμπλοκή αυξάνει δραματικά τη συχνότητα των ομόζυγων γονότυπων (άτομα με δύο πανομοιότυπα αλληλόμορφα για ένα χαρακτηριστικό). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σχετικά άτομα είναι πιο πιθανό να μοιραστούν τα ίδια αλληλόμορφα, αυξάνοντας τις πιθανότητες αυτών των αλληλόμορφων που συνδυάζονται.

* Μειωμένη ετεροζυγωτικότητα: Αντιστρόφως, η Inbreeding μειώνει τη συχνότητα των ετεροζυγωτικών γονότυπων (άτομα με δύο διαφορετικά αλληλόμορφα για ένα χαρακτηριστικό). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πιθανότητες δύο διαφορετικών αλληλόμορφων που συνδυάζουν μείωση καθώς τα άτομα γίνονται πιο στενά συνδεδεμένα.

Παράδειγμα:

Ας εξετάσουμε ένα απλό χαρακτηριστικό που ελέγχεται από ένα μόνο γονίδιο με δύο αλληλόμορφα:α και α.

* Πληθυσμός εκκίνησης: Φανταστείτε έναν πληθυσμό με ίσες συχνότητες του Α και των αλληλόμορφων. Σε αυτή την περίπτωση, οι γονότυποι ΑΑ, ΑΑ και ΑΑ θα βρεθούν σε περίπου ίσες αναλογίες.

* inbreeding: Εάν τα άτομα είναι επανειλημμένα συνδεδεμένα, η συχνότητα των γονότυπων ΑΑ και ΑΑ θα αυξηθεί, ενώ η συχνότητα των γονότυπων ΑΑ θα μειωθεί. Τελικά, ο πληθυσμός μπορεί να κυριαρχείται είτε από γονότυπους ΑΑ είτε ΑΑ, ανάλογα με το ποιο αλληλόμορφο ήταν πιο κοινό στον αρχικό πληθυσμό.

Συνέπειες της αναπαραγωγής:

* Έκφραση υπολειπόμενων χαρακτηριστικών: Η αυξημένη ομοζυγωτικότητα που προκαλείται από την αναπαραγωγή μπορεί να οδηγήσει στην έκφραση των υπολειπόμενων χαρακτηριστικών, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν καλυφθεί σε ετερόζυγα άτομα στον αρχικό πληθυσμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα υπολειπόμενα αλληλόμορφα δείχνουν μόνο τα αποτελέσματά τους όταν είναι παρόντα σε ομόζυγη κατάσταση.

* κατάθλιψη της εμπλοκής: Η έκφραση των επιβλαβών υπολειπόμενων χαρακτηριστικών μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη της εμπλοκής, σε μείωση της φυσικής κατάστασης (επιβίωση, γονιμότητα, ανάπτυξη) σε έναν πληθυσμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα επιβλαβή υπολειπόμενα αλληλόμορφα είναι πιο πιθανό να εκφραστούν σε πληθυσμούς με εμπόδια, οδηγώντας σε επιζήμιους φαινότυπους.

Σημαντικές σημειώσεις:

* βαθμός αναπαραγωγής: Η έκταση αυτών των αποτελεσμάτων εξαρτάται από το βαθμό της αναπαραγωγής, με πιο έντονη αναπαραγωγή με αποτέλεσμα μεγαλύτερη ομοζυγωτικότητα και πιο σοβαρή κατάθλιψη.

* Επιλεκτική αναπαραγωγή: Η Inbreeding χρησιμοποιείται συχνά στην επιλεκτική αναπαραγωγή για να διορθώσει τα επιθυμητά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, η προσεκτική παρακολούθηση και επιλογή είναι ζωτικής σημασίας για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων της κατάθλιψης των εμπλοκών.

Συνοπτικά, η εμπλοκή οδηγεί σε αύξηση της ομοζυγωτικότητας, μείωση της ετεροζυγωτικότητας και μεγαλύτερη πιθανότητα έκφρασης υπολειπόμενων χαρακτηριστικών, που ενδεχομένως οδηγεί σε κατάθλιψη.