Τι προκαλεί την αντίδραση μεταξύ διαλύματος γλυκόζης και υδροξειδίου του νατρίου;
1. Διαχωρισμός υδροξειδίου του νατρίου:
Όταν το υδροξείδιο του νατρίου διαλύεται σε νερό, διαχωρίζεται σε ιόντα νατρίου (Na+) και ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-). Τα ιόντα υδροξειδίου είναι υπεύθυνα για τη βασική φύση της λύσης.
2. Αποπρωτονίωση γλυκόζης:
Η γλυκόζη, μια ζάχαρη μονοσακχαρίτη, περιέχει πολλαπλές ομάδες υδροξυλίου (-OH). Παρουσία μιας ισχυρής βάσης όπως το υδροξείδιο του νατρίου, τα ιόντα υδροξειδίου αφηρημένα ένα πρωτόνιο (Η+) από μία από τις υδροξυλικές ομάδες γλυκόζης. Αυτή η αποπρωτονίωση έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ενός αρνητικού φορτισμένου μορίου γλυκόζης, γνωστό ως ανιόν γλυκόζης (C6H11O6-).
3. Σχηματισμός γλυκονικού νατρίου:
Το αρνητικά φορτισμένο ανιόν γλυκόζης αντιδρά αμέσως με τα ιόντα νατρίου που υπάρχουν στο διάλυμα για να σχηματίσουν γλυκονικό νάτριο (C6H11O7NA). Το γλυκονικό νάτριο είναι ένα άλας που αποτελείται από το ανιόν γλυκόζης και το κατιόν νατρίου.
Η συνολική αντίδραση μπορεί να εκπροσωπηθεί ως εξής:
C6H12O6 (γλυκόζη) + ΝαΟΗ (υδροξείδιο νατρίου) → C6H11O7NA (γλυκονικό νάτριο) + Η2Ο (νερό)
Αυτή η αντίδραση καταδεικνύει τις βασικές ιδιότητες του υδροξειδίου του νατρίου, οι οποίες μπορούν να αποπρωτονίζουν τα αδύναμα οξέα όπως οι υδροξυλικές ομάδες γλυκόζης, οδηγώντας στο σχηματισμό άλατος (γλυκονικό νάτριο) και νερού.