Ποιος είναι ο ρόλος του CFC στην καταστροφή του όζοντος;
1. Τα CFC φτάνουν στη στρατόσφαιρα:
* Τα CFC είναι πολύ σταθερά μόρια και μπορούν να επιμείνουν στην ατμόσφαιρα εδώ και δεκαετίες. Αυτό τους επιτρέπει να ανεβαίνουν αργά στη στρατόσφαιρα, όπου βρίσκεται το στρώμα του όζοντος.
2. Η υπεριώδη ακτινοβολία καταρρέει CFCs:
* Στην στρατόσφαιρα, η ισχυρή υπεριώδη (υπεριώδη ακτινοβολία) από τον ήλιο διασπά τα μόρια CFC, απελευθερώνοντας άτομα χλωρίου.
3. Τα άτομα χλωρίου καταλύουν την καταστροφή του όζοντος:
* Τα άτομα χλωρίου είναι εξαιρετικά αντιδραστικά. Λειτουργούν ως καταλύτες σε αλυσιδωτή αντίδραση που καταστρέφει τα μόρια του όζοντος:
* Βήμα 1: Ένα άτομο χλωρίου (CL) αντιδρά με ένα μόριο όζοντος (Ο3) για να σχηματίσει μονοξείδιο του χλωρίου (CLO) και μοριακό οξυγόνο (Ο2).
* Βήμα 2: Το CLO αντιδρά με ένα άτομο οξυγόνου (Ο) για να σχηματίσει ένα άλλο μόριο οξυγόνου (Ο2) και να αναγεννήσει το άτομο χλωρίου (CL).
* Το άτομο χλωρίου είναι τώρα ελεύθερο να επαναλάβει τον κύκλο, καταστρέφοντας χιλιάδες μόρια όζοντος πριν τελικά απομακρυνθεί από την ατμόσφαιρα.
Η επίδραση των CFC στο στρώμα του όζοντος:
* Αυτή η καταλυτική καταστροφή του όζοντος από CFCs έχει αραίωσε σημαντικά το στρώμα του όζοντος, ιδιαίτερα πάνω από την Ανταρκτική, όπου η "οπή του όζοντος" είναι πιο έντονη.
* Η εξάντληση του όζοντος επιτρέπει πιο επιβλαβής ακτινοβολία υπεριώδους ακτινοβολίας να φτάσει στην επιφάνεια της Γης, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, καταρράκτη και άλλα προβλήματα υγείας.
Το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ:
* Αναγνωρίζοντας την απειλή που έθεσε η CFCS, η διεθνής κοινότητα υπέγραψε το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987.
* Ως αποτέλεσμα, το στρώμα του όζοντος ανακάμπτει αργά και η "οπή του όζοντος" αναμένεται τελικά να κλείσει.
Εν ολίγοις: Τα CFCs είναι εξαιρετικά αποτελεσματικοί καταστροφείς όζοντος, αλλά η χρήση τους έχει εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό λόγω του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Ωστόσο, η ζημιά που έχει ήδη γίνει στο στρώμα του όζοντος θα διαρκέσει δεκαετίες για να ανακάμψει πλήρως.
