Ποια είναι η χημική εξίσωση της οξίνισης των ωκεανών;
CO2 (g) + H2O (L) ⇌ H2CO3 (aq)
Αυτό το ανθρακικό οξύ στη συνέχεια διαχωρίζεται σε ιόντα υδρογόνου (Η+) και ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO3-) :
h2co3 (aq) ⇌ h + (aq) + hco3- (aq)
Η αύξηση των ιόντων υδρογόνου οδηγεί σε μείωση του pH , με αποτέλεσμα την οξίνιση του ωκεανού.
Εδώ είναι μια πιο ολοκληρωμένη εξήγηση:
* Το CO2 εισέρχεται στον ωκεανό: Ο κύριος οδηγός είναι η αυξημένη ατμοσφαιρική συγκέντρωση CO2 λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Αυτό το CO2 διαλύεται στο θαλασσινό νερό.
* Σχηματισμός ανθρακικού οξέος: Το CO2 αντιδρά με νερό για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ (H2CO3).
* Διάσπαση του ανθρακικού οξέος: Το ανθρακικό οξύ διαχωρίζεται εύκολα σε ιόντα υδρογόνου (Η+) και δισανθρακικού (HCO3-).
* μείωση του pH: Η αύξηση των ιόντων Η+ μειώνει το ρΗ του νερού του ωκεανού, καθιστώντας το πιο όξινο.
* Αντίκτυπος στη θαλάσσια ζωή: Η οξίνιση επηρεάζει τη θαλάσσια ζωή με πολλούς τρόπους, όπως:
* Σχηματισμός κελύφους: Κάνει δύσκολο για οργανισμούς όπως κοράλλια, οστρακοειδή και μερικά πλαγκτόν για να σχηματίσουν τα κοχύλια τους.
* Μεταβολικές διαδικασίες: Διαταράσσει τη φυσιολογία και τις μεταβολικές διεργασίες πολλών θαλάσσιων οργανισμών.
* Αλλαγές οικοσυστήματος: Μπορεί να οδηγήσει σε μετατοπίσεις στις κατανομές των ειδών και τη συνολική δομή του οικοσυστήματος.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η οξίνιση των ωκεανών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει πολλούς παράγοντες και χημικές αντιδράσεις. Οι παραπάνω εξισώσεις υπογραμμίζουν τη θεμελιώδη αντίδραση που οδηγεί σε αυτό το παγκόσμιο ζήτημα.