Ποιες είναι οι χημικές αλληλεπιδράσεις των ευγενών αερίων;
Ωστόσο, η δήλωση ότι δεν αλληλεπιδρούν χημικά δεν είναι απολύτως ακριβής. Ενώ είναι πράγματι πολύ μη αντιδραστικά, παρουσιάζουν μερικούς τύπους χημικών αλληλεπιδράσεων:
1. Αδύναμες διατομικές αλληλεπιδράσεις:
* Van der Waals Δυνάμεις: Αυτά είναι αδύναμα, προσωρινά αξιοθέατα που προκύπτουν από τις διακυμάνσεις της κατανομής ηλεκτρονίων γύρω από τα άτομα. Παίζουν ρόλο στην υγροποίηση και τη στερεοποίηση των ευγενών αερίων σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
* αλληλεπιδράσεις διπόλης που προκαλούνται από διπό: Αυτά συμβαίνουν όταν ένα πολικό μόριο προκαλεί ένα προσωρινό δίπολο σε ένα μη πολικό άτομο ευγενή αέριο.
2. Σπάνιες ενώσεις:
* φθορίνη Xenon: Το Xenon, το μεγαλύτερο και πιο αντιδραστικό ευγενές αέριο, σχηματίζει ενώσεις με φθόριο, όπως XEF2, XEF4 και XEF6. Αυτές οι ενώσεις σχηματίζονται υπό ακραίες συνθήκες (υψηλές θερμοκρασίες, πιέσεις ή παρουσία ισχυρών οξειδών).
* Άλλες ενώσεις: Έχουν συντεθεί μερικές άλλες ευγενείς ενώσεις αερίου, συμπεριλαμβανομένων των XEO2, XEO3, XEO4, KRF2 και NA2HE. Αυτά είναι εξαιρετικά ασταθή και απαιτούν συγκεκριμένες συνθήκες για τον σχηματισμό τους.
3. Εξωτικές αλληλεπιδράσεις:
* exciplexes: Αυτά είναι διεγερμένα σύμπλοκα κατάστασης που σχηματίζονται από την αλληλεπίδραση ενός ευγενούς ατόμου αερίου με ένα διεγερμένο μόριο. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι βραχύβια και συχνά μελετώνται στο πλαίσιο των λέιζερ και άλλων τεχνολογιών εκπομπής φωτός.
Συνολικά, τα ευγενή αέρια είναι κυρίως γνωστά για την έλλειψη αντιδραστικότητας. Ωστόσο, παρουσιάζουν κάποιες αδύναμες διατομικές αλληλεπιδράσεις και μπορούν να σχηματίσουν σπάνιες, ασταθείς ενώσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατανόησή μας για την ευγενή χημεία του αερίου εξελίσσεται συνεχώς και οι νέες ανακαλύψεις και εξελίξεις σε συνθετικές τεχνικές μπορεί να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση πιο ευγενών ενώσεων και αλληλεπιδράσεων στο μέλλον.