Πώς αποκτήθηκε το γαλλικό;

Το γαλλικό δεν ελήφθη σε μία μόνο μνημειώδη ανακάλυψη. Το ταξίδι του από το θεωρητικό στοιχείο σε χρήσιμο μέταλλο ήταν μια σταδιακή διαδικασία που αφορούσε αρκετά βασικά βήματα:

1. Θεωρητική πρόβλεψη (1871): Ο Dmitri Mendeleev, με βάση τον περιοδικό πίνακα του, προέβλεψε την ύπαρξη ενός στοιχείου με ιδιότητες παρόμοιες με το αλουμίνιο, το οποίο ονόμασε "Eka-Aluminum".

2. Discovery (1875): Ο Paul Émile Lecoq de Boisbaudran, ένας Γάλλος χημικός, ανακάλυψε το γαλλικό σε ένα δείγμα ψευδαργύρου (σφαιρίτη) από τα βουνά των Πυρηναίων. Απομόνωσε το στοιχείο με φασματοσκοπική ανάλυση, παρατηρώντας μια βιολετική γραμμή στο φάσμα.

3. Απομόνωση και χαρακτηρισμός (1875-1876): Το Lecoq de Boisbaudran απομονωμένο απομονωμένα μικρές ποσότητες γαλλίου από το Blende ψευδαργύρου μέσω μιας σύνθετης χημικής διαδικασίας. Ο ίδιος καθόρισε το ατομικό βάρος και τις φυσικές του ιδιότητες, επιβεβαιώνοντάς το ως το προβλεπόμενο EKA-αλουμίνιο.

4. Περαιτέρω έρευνα και παραγωγή (1870S-PRESENT): Μετά την ανακάλυψη του Lecoq de Boisbaudran, συνεχίστηκε η έρευνα του γαλλίου. Οι μέθοδοι για την εκχύλισή του εξευγενίστηκαν και διερευνήθηκαν οι χρήσεις της, οδηγώντας στην ανάπτυξη διαφόρων διαδικασιών εκχύλισης:

* ηλεκτρόλυση: Η ηλεκτρόλυση των διαλυμάτων που περιέχουν γαλλικό είναι μια κοινή μέθοδος για την απόκτηση γάλλου υψηλής καθαρότητας.

* ραφιναριστική ζώνη: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την τήξη ενός δείγματος γαλλίου και στη συνέχεια σιγά -σιγά μετακινεί μια λιωμένη ζώνη μέσα από αυτό, διαχωρίζοντας τις ακαθαρσίες.

* Εξαγωγή διαλύτη: Το γαλλικό μπορεί να εξαχθεί από διαλύματα χρησιμοποιώντας συγκεκριμένους οργανικούς διαλύτες που διαλύουν επιλεκτικά το μέταλλο.

Πηγές γαλλίου:

* βωξίτη: Το γαλλικό είναι ένα υποπροϊόν της εξαγωγής αλουμινίου από βωξίτη μεταλλεύματος.

* ορυκτά ψευδαργύρου: Το γαλλικό βρίσκεται επίσης σε σημαντικές ποσότητες σε μεταλλεύματα ψευδαργύρου, όπως ο σφαλερίτης.

* Άλινη τέφρα: Το γαλλικό μπορεί να ανακτηθεί από την τέφρα μύγας άνθρακα, ένα υποπροϊόν καύσης άνθρακα.

Σήμερα, το γαλλικό λαμβάνεται κυρίως ως υποπροϊόν της παραγωγής αλουμινίου και ψευδαργύρου. Οι μοναδικές του ιδιότητες οδήγησαν στην ευρεία χρήση του σε διάφορες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένων των ημιαγωγών, των λέιζερ και της ιατρικής απεικόνισης.