Ποια έχουν υψηλότερα σημεία βρασμού οργανικές ή ανόργανες ενώσεις;

Δεν είναι ένα απλό "οργανικό έχει πάντα υψηλότερα σημεία βρασμού" ή αντίστροφα. Εδώ είναι γιατί:

Παράγοντες που επηρεάζουν το σημείο βρασμού:

* Διαμοριακές δυνάμεις: Αυτές οι δυνάμεις συγκρατούν τα μόρια μαζί. Οι ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις απαιτούν περισσότερη ενέργεια για να σπάσει, με αποτέλεσμα υψηλότερα σημεία βρασμού.

* Μοριακό βάρος: Τα μεγαλύτερα μόρια έχουν γενικά υψηλότερα σημεία βρασμού επειδή έχουν περισσότερα ηλεκτρόνια και μεγαλύτερη επιφάνεια, οδηγώντας σε ισχυρότερες δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου.

* Μοριακό σχήμα: Τα γραμμικά μόρια τείνουν να έχουν υψηλότερα σημεία βρασμού από τα διακλαδισμένα μόρια λόγω μεγαλύτερης επιφάνειας για αλληλεπίδραση.

* δεσμός υδρογόνου: Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ισχυρή διαμοριακή δύναμη που συμβαίνει όταν ένα άτομο υδρογόνου συνδέεται με ένα εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό άτομο (όπως το οξυγόνο, το άζωτο ή το φθοριοειδές). Οι ενώσεις που μπορούν να έχουν δεσμό υδρογόνου έχουν σημαντικά υψηλότερα σημεία βρασμού.

Γενικές τάσεις:

* Ανόργοι ενώσεις: Πολλές ανόργανες ενώσεις έχουν σημεία υψηλής βρασμού Λόγω ισχυρών ιοντικών δεσμών ή ομοιοπολικών δομών δικτύου. Παραδείγματα περιλαμβάνουν άλατα όπως NaCl και στερεά δικτύου όπως το Diamond.

* Οργανικές ενώσεις: Οι οργανικές ενώσεις έχουν γενικά χαμηλότερα σημεία βρασμού από τις ανόργανες ενώσεις, συχνά λόγω των ασθενέστερων διαμοριακών δυνάμεων (όπως οι δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου ή οι αλληλεπιδράσεις διπολικού-διπολικού). Ωστόσο, οι οργανικές ενώσεις ικανές για δεσμό υδρογόνου (όπως οι αλκοόλες, τα καρβοξυλικά οξέα και τα αμίδια) μπορεί να έχουν σχετικά υψηλά σημεία βρασμού.

Εξαιρέσεις:

* μεγάλα οργανικά μόρια: Τα οργανικά πολυμερή (όπως το πολυαιθυλένιο) μπορούν να έχουν εξαιρετικά υψηλά σημεία βρασμού λόγω του μαζικού μοριακού βάρους τους και του δυναμικού για ισχυρές διαμοριακές αλληλεπιδράσεις.

* Μικρές ανόργανες ενώσεις: Ορισμένες μικρές ανόργανες ενώσεις, όπως το μεθάνιο (CH4) και η αμμωνία (NH3), έχουν σχετικά χαμηλά σημεία βρασμού λόγω των ασθενών διαμοριακών δυνάμεων.

Συμπέρασμα:

Δεν είναι μια απλή σύγκριση "οργανικών εναντίον ανόργανων". Τόσο οι οργανικές όσο και οι ανόργανες ενώσεις μπορούν να έχουν υψηλά ή χαμηλά σημεία βρασμού ανάλογα με το συγκεκριμένο μόριο και τις διαμοριακές δυνάμεις του. Για να προσδιορίσετε ποια ένωση έχει υψηλότερο σημείο βρασμού, πρέπει να εξετάσετε τις συγκεκριμένες χημικές δομές και τις ιδιότητες κάθε ένωσης.