Γιατί ο αριθμός των ηλεκτρονίων σθένους στα μέταλλα τείνει να είναι μικρότερος από τους περισσότερους μη μέταλλα;

Έχετε δίκιο, τα μέταλλα έχουν γενικά λιγότερα ηλεκτρόνια σθένους από τα μη μέταλλα. Εδώ είναι γιατί:

* Μεταλλική σύνδεση: Τα μέταλλα σχηματίζουν μεταλλικούς δεσμούς, όπου τα ηλεκτρόνια σθένους απομακρύνονται και μοιράζονται καθ 'όλη τη διάρκεια της δομής. Αυτό δημιουργεί μια "θάλασσα ηλεκτρονίων" που επιτρέπει την υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα και την ευελιξία.

* Διαμόρφωση ηλεκτρονίων: Τα μέταλλα τείνουν να έχουν σχετικά μικρό αριθμό ηλεκτρονίων σθένους στο εξωτερικό τους κέλυφος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι διαμορφώσεις ηλεκτρονίων τους έχουν συχνά ένα, δύο ή τρία ηλεκτρόνια στο εξωτερικό τους κέλυφος. Αυτά τα ηλεκτρόνια απομακρύνονται σχετικά εύκολα, συμβάλλοντας στον μεταλλικό δεσμό.

* Μη μεταλλική σύνδεση: Τα μη μέταλλα, αντίθετα, τείνουν να έχουν περισσότερα ηλεκτρόνια σθένους. Έχουν συνήθως τέσσερα ή περισσότερα ηλεκτρόνια στο εξώτατο κέλυφος τους. Τα μη μέταλλα συχνά σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς, μοιράζοντας ηλεκτρόνια με άλλα άτομα για να επιτευχθούν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος (κανόνας οκτάδων).

Παράδειγμα:

* Το νάτριο (Na) έχει ένα ηλεκτρόνιο σθένους.

* Το χλώριο (CL) έχει επτά ηλεκτρόνια σθένους.

Key Takeaway: Η τάση για τα μέταλλα να έχουν λιγότερα ηλεκτρόνια σθένους σχετίζονται άμεσα με τη χαρακτηριστική μεταλλική σύνδεσή τους. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία ενός κινητού "Sea of ​​Electrons" που είναι υπεύθυνη για πολλές από τις μοναδικές ιδιότητες των μετάλλων.