Γιατί ο διακόπτης στρώματος αλκυλο -αλογονοειδούς από πάνω προς τα κάτω στο σημείο ήταν το νερό χρησιμοποιείται εκχύλισμα οργανικού στρώματος;
1. Πυκνότητα και αμετάβλητη:
* αλκυλαλογονίδια είναι γενικά πυκνότερα από το νερό . Αυτό σημαίνει ότι ένα στρώμα αλκυλαλιδίου θα βυθιστεί στο κάτω μέρος ενός δοχείου όταν αναμιγνύεται με νερό.
* Το νερό και τα αλκυλαλογονίδια είναι μη αναμίγματα , που σημαίνει ότι δεν αναμειγνύονται. Δημιουργούν δύο ξεχωριστά στρώματα.
2. Ο ρόλος του νερού:
* Το νερό χρησιμοποιείται συχνά για την εξαγωγή ακαθαρσιών ή ανεπιθύμητα υποπροϊόντα από ένα μείγμα οργανικής αντίδρασης. Το νερό είναι πολικό και οι οργανικές ενώσεις όπως το αλκυλαλογονίδιο είναι γενικά μη πολικές.
* Αυτή η διαφορά στην πολικότητα σημαίνει ότι οι περισσότερες ακαθαρσίες θα διαλύονται κατά προτίμηση στο στρώμα του νερού, αφήνοντας το επιθυμητό αλκυλαλογονίδιο στο οργανικό στρώμα.
3. Γιατί τα στρώματα διακόπτουν:
* Αρχικά, πριν προσθέσετε νερό, Το στρώμα αλκυλ -αλογονικού είναι στο κάτω μέρος λόγω της υψηλότερης πυκνότητας του.
* Όταν προσθέτετε νερό, Το στρώμα νερού θα επιπλέει φυσικά πάνω από το στρώμα αλκυλαλογονικού στρώματος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το νερό είναι λιγότερο πυκνό από το αλκυλαλογονίδιο.
* Αυτό δημιουργεί την * ψευδαίσθηση * ότι το στρώμα αλκυλίου έχει μετατραπεί στην κορυφή. Στην πραγματικότητα, το στρώμα αλκυλαλιδίου παραμένει στο κάτω μέρος, αλλά το πυκνότερο στρώμα νερού προστίθεται τώρα πάνω από αυτό.
4. Παράδειγμα:
Φανταστείτε ότι έχετε μια φιάλη που περιέχει ένα οργανικό μείγμα με αλκυλαλογονίδιο. Εάν προσθέσετε νερό σε αυτή τη φιάλη, θα συμβούν τα παρακάτω:
1. Το στρώμα νερού θα σχηματιστεί πάνω από το στρώμα αλκυλαλιδίου.
2. Οι οργανικές ακαθαρσίες θα διαλυθούν στο στρώμα του νερού, αφήνοντας το αλκυλαλογονίδιο στο κάτω στρώμα.
3. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαχωρίσετε τα δύο στρώματα χρησιμοποιώντας μια διαχωριστική χοάνη, απομονώνοντας το επιθυμητό αλκυλαλογονίδιο στο κάτω στρώμα.
Συνοπτικά, Το στρώμα αλκυλίου δεν είναι στην πραγματικότητα θέσεις "διακόπτης". Η προσθήκη νερού, η οποία είναι λιγότερο πυκνή, αναγκάζει το στρώμα αλκυλαλογονικού στρώματος να παραμείνει στο κάτω μέρος, ενώ το στρώμα νερού κάθεται πάνω από αυτό. Αυτό δημιουργεί το οπτικό αποτέλεσμα του στρώματος αλκυλαλογονιδίου που κινείται στην κορυφή.
