Το δέρμα παίζει ρόλο στην ανταλλαγή αερίων οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα.
* Περιορισμένη επιφάνεια: Η επιφάνεια του δέρματος είναι μεγάλη, αλλά η πραγματική περιοχή που εμπλέκεται στην ανταλλαγή αερίων περιορίζεται στα λεπτά τριχοειδή αγγεία κάτω από την επιφάνεια.
* Παχές φράγμα: Το δέρμα είναι ένα παχύ φράγμα από πολλαπλά στρώματα. Το εξωτερικό στρώμα, η επιδερμίδα, αποτελείται από νεκρά κύτταρα και παρέχει προστατευτικό εμπόδιο κατά του περιβάλλοντος. Αυτό το φράγμα εμποδίζει σημαντικά τη διάχυση των αερίων.
* Οι πνεύμονες είναι εξειδικευμένοι: Οι πνεύμονες έχουν μια εξαιρετικά εξειδικευμένη δομή με πολυάριθμους μικροσκοπικούς αερόσακους (κυψελίδες) που περιβάλλεται από ένα πυκνό δίκτυο τριχοειδών αγγείων. Αυτή η διάταξη μεγιστοποιεί την επιφάνεια για την ανταλλαγή αερίων και διευκολύνει την αποτελεσματική διάχυση.
Έτσι, ενώ κάποια ανταλλαγή αερίων μπορεί να συμβεί μέσω του δέρματος, είναι ελάχιστη σε σύγκριση με τους πνεύμονες. Είναι κυρίως σημαντικό σε καταστάσεις όπως:
* Αμφίβια: Ορισμένα αμφίβια, όπως οι βατράχοι, μπορούν να απορροφήσουν το οξυγόνο μέσω του δέρματός τους, ειδικά όταν βυθίζονται στο νερό.
* Ζώα λεπτού δέρματος: Ορισμένα μικρά ζώα με λεπτό δέρμα μπορεί να παρουσιάσουν ελαφρώς υψηλότερο ρυθμό ανταλλαγής αερίου δέρματος.
* Ιατρικές διαδικασίες: Το δέρμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανταλλαγή αερίων σε συγκεκριμένες ιατρικές διαδικασίες όπως τα δερματικά μοσχεύματα ή όταν ένας ασθενής βρίσκεται σε εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης (ECMO).
Συνοπτικά, το δέρμα παίζει πολύ μικρό ρόλο στην ανταλλαγή αερίων, αλλά η πρωταρχική του λειτουργία είναι η προστασία. Οι πνεύμονες είναι τα κύρια όργανα που είναι υπεύθυνα για αυτή τη ζωτική διαδικασία.