Γιατί το νερό του ωκεανού είναι αλμυρό;

Η αλμυρότητα του ωκεανού είναι αποτέλεσμα μιας μακράς και σύνθετης διαδικασίας:

1. Καιρικές συνθήκες και διάβρωση:

- Το βρόχινο νερό είναι ελαφρώς όξινο, διάλυμα πετρωμάτων και ορυκτών στη γη. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει ιόντα, συμπεριλαμβανομένου του νάτριο (Na+) και του χλωριούχου (CL-), τα οποία είναι τα κύρια συστατικά του αλατιού.

- Τα ποτάμια φέρουν αυτά τα διαλυμένα ιόντα στον ωκεανό.

2. Ηφαιστειακή δραστηριότητα:

- Υποβρύχια ηφαίστεια και υδροθερμικοί αεραγωγοί απελευθερώνουν διαλυμένα ορυκτά, συμπεριλαμβανομένων των αλάτων, στον ωκεανό.

3. Υδροθερμικές αεραγωγοί:

- Αυτοί οι αεραγωγοί απελευθερώνουν ζεστό, πλούσιο σε ορυκτά νερό από την κρούστα της Γης, συμβάλλοντας περαιτέρω στην αλατότητα του ωκεανού.

4. Εξάτμιση:

- Όταν εξατμίζεται το θαλασσινό νερό, τα μόρια του νερού αφήνουν πίσω τα διαλυμένα άλατα, αυξάνοντας τη συγκέντρωση του αλατιού στο υπόλοιπο νερό.

5. Ρεύματα ωκεανών:

- Τα ρεύματα των ωκεανών διανέμουν το αλάτι σε όλο τον ωκεανό, εξασφαλίζοντας ένα σχετικά σταθερό επίπεδο αλατότητας.

6. Ισορροπία:

- Αν και το αλάτι προστίθεται συνεχώς στον ωκεανό, απομακρύνεται επίσης μέσω διαδικασιών όπως η βροχόπτωση, η βιολογική πρόσληψη από θαλάσσιους οργανισμούς και η εναπόθεση σε ιζήματα. Αυτό δημιουργεί μια φυσική ισορροπία που διατηρεί την αλατότητα του ωκεανού.

Το αποτέλεσμα:

- Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, αυτές οι διαδικασίες έχουν οδηγήσει στον ωκεανό να συσσωρεύει μια μεγάλη ποσότητα διαλυμένων αλάτων, δίνοντάς του τη χαρακτηριστική του αλατότητας. Η μέση αλατότητα του ωκεανού είναι περίπου 3,5% (35 μέρη ανά χίλια).

Σημείωση:

- Η αλατότητα του ωκεανού μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την τοποθεσία, το βάθος και τους παράγοντες όπως τα ποσοστά εξάτμισης και την είσοδο γλυκού νερού.

- Ορισμένες περιοχές, όπως η Μεσόγειο Θάλασσα, έχουν υψηλότερη αλατότητα λόγω της αυξημένης εξάτμισης.

- Οι περιοχές κοντά στο στόμα των ποταμών ή στους παγετώνες έχουν χαμηλότερη αλατότητα λόγω της εισροής γλυκού νερού.