bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Τι είναι μια ουσία που έχει pH μεγαλύτερη από 7,0.

Μια ουσία με ρΗ μεγαλύτερη από 7,0 θεωρείται αλκαλική ή βασικό .

Εδώ είναι γιατί:

* Κλίμακα pH: Η κλίμακα pH μετρά την οξύτητα ή την αλκαλικότητα μιας ουσίας. Κυμαίνεται από 0 έως 14.

* ουδέτερη: Ένα pH 7,0 θεωρείται ουδέτερο, όπως το καθαρό νερό.

* όξινη: Οι ουσίες με ρΗ μικρότερο από 7,0 είναι όξινες.

* Αλκαλικό (βασικό): Οι ουσίες με ρΗ μεγαλύτερο από 7,0 είναι αλκαλικές (βασικές).

Μερικά παραδείγματα αλκαλικών ουσιών περιλαμβάνουν:

* σόδα ψησίματος (διττανθρακικό νάτριο): Χρησιμοποιείται στο ψήσιμο και τον καθαρισμό.

* αμμωνία: Χρησιμοποιείται ως πράκτορας καθαρισμού.

* Lye (υδροξείδιο νατρίου): Χρησιμοποιείται στη δημιουργία σαπουνιών.

* Bleach (υποχλωριώδες νάτριο): Χρησιμοποιείται για απολύμανση.

* γάλα μαγνησίας (υδροξείδιο του μαγνησίου): Χρησιμοποιείται ως αντιόξινο.

Διαφορά μεταξύ φυσικού καουτσούκ και συνθετικού καουτσούκ

Διαφορά μεταξύ φυσικού καουτσούκ και συνθετικού καουτσούκ

Κύρια διαφορά – Φυσικό καουτσούκ έναντι συνθετικού καουτσούκ Τα φυσικά και τα συνθετικά καουτσούκ είναι δύο τύποι πολυμερών με εξαιρετικές ιδιότητες που είναι ευρέως σε πολλές βιομηχανικές και οικιακές εφαρμογές. Κάθε τύπος καουτσούκ έχει τις δικές του χημικές και φυσικές ιδιότητες ανάλογα με τη φύσ

Διαφορά μεταξύ Ισομορφισμού και Πολυμορφισμού

Διαφορά μεταξύ Ισομορφισμού και Πολυμορφισμού

Κύρια διαφορά – Ισομορφισμός έναντι πολυμορφισμού Στη φύση, τα στοιχεία και οι ενώσεις μπορούν να υπάρχουν σε διαφορετικούς συνδυασμούς, έχοντας διαφορετικές δομές ή μορφολογίες. Η δομή μιας ένωσης καθορίζει τις περισσότερες από τις φυσικές ιδιότητες και μερικές φορές τις χημικές ιδιότητες αυτής της

Διαφορά μεταξύ VSEPR και Θεωρίας Δεσμού Σθένους

Διαφορά μεταξύ VSEPR και Θεωρίας Δεσμού Σθένους

Κύρια διαφορά – VSEPR vs Θεωρία δεσμού σθένους Το VSEPR και η θεωρία του δεσμού σθένους είναι δύο θεωρίες στη χημεία που χρησιμοποιούνται για να εξηγήσουν τις ιδιότητες ομοιοπολικών ενώσεων. Η θεωρία VSEPR εξηγεί τη χωρική διάταξη των ατόμων σε ένα μόριο. Αυτή η θεωρία χρησιμοποιεί τις απωθήσεις μετ