Ποια είναι η διαδικασία με την οποία το άζωτο άλλαξε σε αμμωνία;
Υπάρχουν δύο κύριοι τρόποι σταθεροποίησης του αζώτου:
1. Βιολογική σταθεροποίηση αζώτου:
* Μικροοργανισμοί: Ορισμένα βακτήρια, κυρίως εκείνα που βρίσκονται στο έδαφος και το νερό, είναι ικανά να διορθώσουν το άζωτο. Αυτά τα βακτηρίδια διαθέτουν ένα ειδικό ένζυμο που ονομάζεται αζωτάση, η οποία τους επιτρέπει να σπάσουν τον ισχυρό τριπλό δεσμό μεταξύ ατόμων αζώτου στο N₂ και να το μετατρέψουν σε αμμωνία (NH₃).
* διαδικασία: Αυτά τα βακτήρια χρησιμοποιούν ενέργεια από το ηλιακό φως ή την οξείδωση των οργανικών ενώσεων για να τροφοδοτήσουν τη διαδικασία.
* Παραδείγματα: Τα βακτηρίδια που ρυθμίζουν το άζωτο περιλαμβάνουν *rhizobium *, *azotobacter *και *cyanobacteria *.
2. Βιομηχανική σταθεροποίηση αζώτου (διαδικασία Haber-Bosch):
* Ανθρώπινη διαδικασία: Πρόκειται για μια διαδικασία υψηλής θερμοκρασίας, υψηλής πίεσης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή αμμωνίας σε μεγάλη κλίμακα για λιπάσματα και άλλες βιομηχανικές χρήσεις.
* διαδικασία: Το αέριο αζώτου και το αέριο υδρογόνου αντιδρούν σε καταλύτη σε υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις για την παραγωγή αμμωνίας.
* Εξίσωση: N₂ + 3H₂ → 2NH₃
Και οι δύο διαδικασίες είναι κρίσιμες για τη ζωή στη γη:
* Βιολογική σταθεροποίηση: Παρέχει την κύρια πηγή αζώτου για φυτά, τα οποία στη συνέχεια το χρησιμοποιούν για να συνθέσουν πρωτεΐνες, νουκλεϊνικά οξέα και άλλες βασικές ενώσεις.
* Βιομηχανική σταθεροποίηση: Παρέχει σημαντική πηγή αζώτου για λιπάσματα, τα οποία είναι απαραίτητα για τη διατήρηση των υψηλών αποδόσεων των καλλιεργειών και τη διατροφή του αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ η σταθεροποίηση του αζώτου είναι απαραίτητη, η υπερβολική άζωτο στο περιβάλλον μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όπως ο ευτροφισμός των υδάτινων σωμάτων και οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
