Γιατί το HF είναι πολικό ομοιοπολικό δεν είναι μια ιοντική ένωση αν και διαφορά ηλεκτροεγκετασαστικών. 1.9;

Έχετε δίκιο να το αμφισβητήσετε! Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ υδρογόνου (2.1) και φθορίου (4.0) είναι πράγματι 1,9, το οποίο θεωρείται αρκετά μεγάλο. Αυτό συνήθως θα οδηγούσε σε ιοντικό δεσμό. Ωστόσο, το HF είναι ένα πολικό ομοιοπολικό ένωση, όχι ιοντική, για τους ακόλουθους λόγους:

* Μέγεθος του ατόμου φθορίου: Το φθόριο είναι πολύ μικρό και έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας του μπορεί να προσελκύσει έντονα το κοινό ζεύγος ηλεκτρονίων στον δεσμό. Ωστόσο, το φθόριο είναι επίσης πολύ ηλεκτροαρνητικό, καθιστώντας δύσκολο να χάσετε ένα ηλεκτρόνιο και να γίνετε ανιόν.

* Η μοναδική συμπεριφορά του υδρογόνου: Ενώ το υδρογόνο δεν είναι ιδιαίτερα ηλεκτροαρνητικό, έχει μια έντονη τάση να σχηματίζει έναν ενιαίο ομοιοπολικό δεσμό. Αυτό καθιστά λιγότερο πιθανό να χάσει εντελώς το ηλεκτρόνιο και να γίνει κατιόν.

* Αντοχή δεσμού: Ο δεσμός μεταξύ υδρογόνου και φθορίου είναι εκπληκτικά ισχυρός λόγω του μικρού μεγέθους και της υψηλής ηλεκτροαρνητικότητας του φθορίου. Αυτός ο ισχυρός δεσμός καθιστά λιγότερο πιθανό να μεταφέρει εντελώς ηλεκτρόνια.

Τι κάνει το HF πολικό ομοιοπολικό;

Ενώ το κοινό ζεύγος ηλεκτρονίων τραβιέται έντονα προς το άτομο φθορίου, δεν μεταφέρεται εξ ολοκλήρου. Αυτό δημιουργεί ένα μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο φθορίου (Δ-) και ένα μερικό θετικό φορτίο στο άτομο υδρογόνου (δ+). Αυτή η ανομοιόμορφη κατανομή του φορτίου καθιστά το μόριο πολικό.

Βασικό σημείο: Παρόλο που η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας είναι σημαντική, η αλληλεπίδραση παραγόντων όπως το μέγεθος, η αντοχή του δεσμού και η συμπεριφορά του υδρογόνου οδηγούν στο σχηματισμό ενός ισχυρού, πολικού ομοιοπολικού δεσμού στο HF.