Ο άνθρακας συνήθως σχηματίζει ιοντικούς δεσμούς;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Ο άνθρακας έχει ηλεκτροαρνητικότητα 2,55. Αυτό σημαίνει ότι έχει μέτρια τάση να προσελκύει ηλεκτρόνια. Παρόλο που δεν είναι εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό όπως το οξυγόνο (3,44) ή το φθόριο (3,98), δεν είναι επίσης πολύ χαμηλά όπως τα μέταλλα όπως το νάτριο (0,93).
* ενέργεια ιονισμού: Ο άνθρακας έχει σχετικά υψηλή ενέργεια ιονισμού, που σημαίνει ότι απαιτεί σημαντική ποσότητα ενέργειας για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου. Αυτό καθιστά απίθανο να σχηματίσει εύκολα ένα θετικό ιόν (κατιόν).
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Ο άνθρακας σχηματίζει συνήθως ομοιοπολικά ομόλογα, όπου μοιράζεται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα. Αυτή η κοινή χρήση επιτρέπει στον άνθρακα να επιτύχει μια σταθερή διαμόρφωση οκτάδων (8 ηλεκτρόνια στο εξωτερικό του κέλυφος).
Εξαιρέσεις:
Ενώ είναι σπάνιο, ο άνθρακας μπορεί να σχηματίσει ιοντικούς δεσμούς υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες:
* με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία: Ο άνθρακας μπορεί να σχηματίσει ιοντικούς δεσμούς με πολύ ηλεκτροαρνητικά στοιχεία όπως το οξυγόνο και το φθόριο, όπου η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να δημιουργήσει ένα σημαντικό διαχωρισμό φορτίου. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι μια ομοιοπολική ένωση, αλλά ορισμένες αντιδράσεις με φθορίνη μπορούν να οδηγήσουν στο σχηματισμό του μορίου CF4, όπου ο άνθρακας έχει επίσημο φορτίο +4.
Συνοπτικά:
Η μέτρια ηλεκτροαρνητικότητα του άνθρακα και η υψηλή ενέργεια ιονισμού καθιστούν πιο πιθανό να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων. Ο σχηματισμός ιοντικού δεσμού με άνθρακα είναι λιγότερο κοινός και συνήθως απαιτεί συγκεκριμένες συνθήκες με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία.
