Τι συμβαίνει με την υδατοδιαλυτότητα καθώς το μήκος της αλυσίδας αυξάνεται στο καρβοξυλικό οξύ;

Καθώς το μήκος της αλυσίδας ενός καρβοξυλικού οξέος αυξάνεται, η υδατοδιαλυτότητα του μειώνεται . Εδώ είναι γιατί:

* πολικότητα: Τα καρβοξυλικά οξέα έχουν μια πολική καρβοξυλική ομάδα (-COOH) λόγω των ηλεκτροαρνητικών ατόμων οξυγόνου. Αυτή η πολική ομάδα μπορεί να σχηματίσει δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού, συμβάλλοντας στη διαλυτότητα.

* μη πολική αλυσίδα υδρογονανθράκων: Καθώς αυξάνεται το μήκος της αλυσίδας, το μη πολικό τμήμα υδρογονανθράκων του μορίου γίνεται μεγαλύτερο. Αυτή η αλυσίδα υδρογονανθράκων είναι υδρόφοβη (ανταπόκριση στο νερό) και παρεμβαίνει στην ικανότητα της πολικής καρβοξυλομάδας να αλληλεπιδρά με μόρια νερού.

* υδρόφοβη επίδραση: Η μεγαλύτερη αλυσίδα υδρογονανθράκων διαταράσσει το δίκτυο συγκόλλησης υδρογόνου στο νερό, καθιστώντας το ενεργά δυσμενές για να διαλύεται το καρβοξυλικό οξύ.

Συνοπτικά:

* Καρβοξυλικά οξέα βραχείας αλυσίδας: Είναι πιο διαλυτά στο νερό λόγω της κυρίαρχης επίδρασης της πολικής καρβοξυλικής ομάδας.

* Καρβοξυλικά οξέα μακράς αλυσίδας: Γίνετε λιγότερο διαλυτό λόγω της αυξανόμενης κυριαρχίας της αλυσίδας μη πολικών υδρογονανθράκων.

Παράδειγμα:

* μυρμηκικό οξύ (HCOOH): Πολύ διαλυτό στο νερό λόγω του μικρού μεγέθους και της ισχυρής πολικής αλληλεπίδρασης.

* Stearic Acid (CH3 (CH2) 16COOH): Πολύ κακώς διαλυτή στο νερό λόγω της μακράς, μη πολικής αλυσίδας υδρογονανθράκων.