Ποιοι τύποι μετάλλων είναι επιδέξια στη διάβρωση;
μέταλλα ιδιαίτερα ευαίσθητα στη διάβρωση:
* Σίδερο και χάλυβα: Αυτά είναι τα πιο συνηθισμένα και επίσης μεταξύ των πιο εύκολα διαβρωμένων. Σιδήρια σίδερο παρουσία οξυγόνου και νερού.
* ανοξείδωτος χάλυβα: Ενώ είναι πιο ανθεκτικοί, ορισμένοι τύποι ανοξείδωτου χάλυβα μπορούν ακόμα να διαβρωθούν, ειδικά σε σκληρά περιβάλλοντα ή εάν το προστατευτικό στρώμα οξειδίου είναι κατεστραμμένο.
* αλουμίνιο: Το αλουμίνιο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που συνήθως εμποδίζει την περαιτέρω διάβρωση. Ωστόσο, αυτό το στρώμα μπορεί να διακυβευτεί σε όξινα ή αλκαλικά περιβάλλοντα, οδηγώντας σε σκασίματα ή γαλβανική διάβρωση.
* Χαλκός και τα κράματά του (ορείχαλκο, χάλκινο): Αυτά τα μέταλλα είναι σχετικά ανθεκτικά στη διάβρωση, αλλά μπορούν να είναι επιρρεπείς στον σχηματισμό που αμαυρώνει και πράσινη πατίνα (οξείδια του χαλκού) σε υγρά ή μολυσμένα περιβάλλοντα.
* μαγνήσιο: Το μαγνήσιο είναι σχετικά ελαφρύ και ισχυρό, αλλά διαβρώνεται γρήγορα σε υγρό αέρα ή νερό.
* ψευδάργυρος: Χρησιμοποιείται για γαλβανισμό (χάλυβα επικάλυψης για την πρόληψη της σκουριάς), ο ψευδάργυρος είναι ανθεκτικός στη διάβρωση, αλλά μπορεί να διαβρωθεί σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διάβρωση:
* Περιβάλλον: Η υγρασία, η υγρασία, η περιεκτικότητα σε άλας, η οξύτητα και η παρουσία ρύπων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο πόσο γρήγορα ένα μεταλλικό διαβρώνει.
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες επιταχύνουν συνήθως τα ποσοστά διάβρωσης.
* άγχος: Η μηχανική τάση σε ένα μέταλλο μπορεί να δημιουργήσει περιοχές όπου το προστατευτικό στρώμα οξειδίου είναι λεπτότερο, καθιστώντας το πιο ευαίσθητο στη διάβρωση.
* Μέταλλο Σύνθεση: Η παρουσία ακαθαρσιών ή στοιχείων κράματος μπορεί να μεταβάλει την ευαισθησία ενός μετάλλου στη διάβρωση.
* ηλεκτροχημικές αλληλεπιδράσεις: Όταν δύο ανόμοια μέταλλα έρχονται σε επαφή σε έναν ηλεκτρολύτη (όπως το αλμυρό νερό), μπορεί να συμβεί διάβρωση λόγω γαλβανικής δράσης.
Παραδείγματα τύπων διάβρωσης:
* σκουριά: Ο σχηματισμός οξειδίου του σιδήρου (σκουριά) σε σίδηρο ή χάλυβα.
* Pitting: Εντοπισμένη διάβρωση που δημιουργεί τρύπες ή κοιλότητες στην μεταλλική επιφάνεια.
* Γαλβανική διάβρωση: Εμφανίζεται όταν δύο ανόμοια μέταλλα έρχονται σε επαφή σε έναν ηλεκτρολύτη, προκαλώντας το ένα μέταλλο να διαβρωθεί ταχύτερα από το άλλο.
* Διάβρωση στρες: Ένας τύπος διάβρωσης που εμφανίζεται υπό τάση και σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα.
Πρόληψη της διάβρωσης:
* Επικαλύψεις: Το χρώμα, το βερνίκι ή άλλες προστατευτικές επικαλύψεις μπορούν να λειτουργήσουν ως εμπόδιο μεταξύ του μετάλλου και του περιβάλλοντος.
* Γαλβανισμός: Η εφαρμογή μιας επικάλυψης ψευδαργύρου σε ένα μέταλλο, όπως ο χάλυβας, μπορεί να αποτρέψει τη διάβρωση.
* κράμα: Η προσθήκη άλλων μετάλλων σε ένα κράμα μπορεί να ενισχύσει την αντίσταση του στη διάβρωση.
* Καθοδική προστασία: Χρησιμοποιώντας μια εξωτερική πηγή ηλεκτρικού ρεύματος για την πρόληψη της διάβρωσης.
Θυμηθείτε ότι η διάβρωση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και η ευαισθησία της ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο μέταλλο, το περιβάλλον και άλλους παράγοντες.
