Σε σύγκριση με τον ρυθμό μιας ανόργανης αντίδρασης οργανικής είναι συνήθως;
Εδώ είναι γιατί:
* Αντοχή δεσμού: Τα οργανικά μόρια βασίζονται κυρίως σε δεσμούς άνθρακα-άνθρακα και άνθρακα-υδρογόνου, οι οποίοι είναι σχετικά ισχυροί. Το σπάσιμο αυτών των δεσμών απαιτεί περισσότερη ενέργεια, επιβραδύνοντας την αντίδραση. Οι ανόργανες ενώσεις συχνά έχουν ασθενέστερους δεσμούς, οδηγώντας σε ταχύτερες αντιδράσεις.
* Μηχανισμοί αντίδρασης: Οι οργανικές αντιδράσεις συχνά περιλαμβάνουν σύνθετους μηχανισμούς πολλαπλών βημάτων με ενδιάμεσα βήματα που απαιτούν συγκεκριμένες συνθήκες (θερμοκρασία, καταλύτες) για να προχωρήσουν. Αυτή η πολυπλοκότητα προσθέτει χρόνο στη συνολική αντίδραση.
* στερεοχημική εμπόδιο: Τα οργανικά μόρια μπορούν να έχουν σύνθετες δομές με ογκώδεις ομάδες. Αυτό το "στερεοχημείο" μπορεί να εμποδίσει την προσέγγιση των αντιδραστηρίων, καθιστώντας δύσκολο για αυτούς να συγκρούονται και να αντιδρούν.
Παραδείγματα:
* καύση: Το καύσιμο ξύλο (οργανικό υλικό) είναι πιο αργή από την καύση μεθανίου (μια ανόργανη ένωση).
* εξουδετέρωση: Η εξουδετέρωση ενός ισχυρού οξέος (όπως το υδροχλωρικό οξύ) με ισχυρή βάση (όπως το υδροξείδιο του νατρίου) είναι πολύ ταχύτερη από την υδρόλυση ενός εστέρα (οργανική αντίδραση).
Εξαιρέσεις:
Ενώ γενικά πιο αργή, ορισμένες οργανικές αντιδράσεις μπορεί να είναι πολύ γρήγορες:
* sn1 και sn2 αντιδράσεις: Αυτές οι αντιδράσεις που περιλαμβάνουν πυρηνόφιλα μπορεί να είναι πολύ γρήγορα ανάλογα με το υπόστρωμα και το πυρηνόφιλο.
* Καύση υδρογονανθράκων: Ορισμένοι εξαιρετικά αντιδραστικοί υδρογονάνθρακες μπορούν να καούν πολύ γρήγορα, όπως το μεθάνιο.
Συνολικά, ο ρυθμός αντίδρασης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών αντιδραστηρίων, των συνθηκών αντίδρασης και της παρουσίας καταλυτών. Ενώ οι ανόργανες αντιδράσεις είναι συχνά ταχύτερες, υπάρχουν και πολλά παραδείγματα ταχείας οργανικών αντιδράσεων.
