Ποια είναι τα λιγότερο διαβρωτικά μέταλλα;
* Περιβάλλον: Ο τύπος των διαβρωτικών παραγόντων που υπάρχουν (οξέα, βάσεις, άλατα κ.λπ.)
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν γενικά τα ποσοστά διάβρωσης.
* άγχος: Τα μέταλλα κάτω από το άγχος είναι πιο ευαίσθητα στη διάβρωση.
Ωστόσο, ορισμένα μέταλλα θεωρούνται γενικά ιδιαίτερα ανθεκτικά στη διάβρωση σε διάφορα περιβάλλοντα:
* χρυσό (AU): Εξαιρετικά ανθεκτικό στα περισσότερα οξέα και βάσεις.
* Platinum (PT): Πολύ ανθεκτικό στη διάβρωση και συχνά χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές υψηλής θερμοκρασίας.
* Titanium (Ti): Εξαιρετική αντίσταση σε πολλά διαβρωτικά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων των θαλασσινών και των οξέων.
* tantalum (ta): Πολύ ανθεκτικό στα περισσότερα οξέα, ακόμη και σε υψηλές θερμοκρασίες.
* niobium (nb): Παρόμοια με το tantalum, παρουσιάζει εξαιρετική αντίσταση στη διάβρωση.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Παθητικοποίηση: Ορισμένα μέταλλα όπως ο ανοξείδωτος χάλυβα σχηματίζουν ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου (παθητικό στρώμα) που αναστέλλει την περαιτέρω διάβρωση.
* κράματα: Τα μέταλλα συχνά κρατούνται με άλλα στοιχεία για την ενίσχυση της αντοχής τους στη διάβρωση. Για παράδειγμα, ο ανοξείδωτος χάλυβα είναι ένα κράμα σιδήρου, χρωμίου και νικελίου.
Συμπέρασμα:
Το "λιγότερο διαβρωτικό" μέταλλο εξαρτάται από τη συγκεκριμένη εφαρμογή και περιβάλλον. Κατά την επιλογή ενός μετάλλου για αντίσταση στη διάβρωση, είναι απαραίτητο να εξεταστεί οι συγκεκριμένοι διαβρωτικοί παράγοντες, η θερμοκρασία και τα επίπεδα στρες που εμπλέκονται. Η διαβούλευση εμπειρογνωμόνων διάβρωσης και η διεξαγωγή κατάλληλων δοκιμών είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση μακροπρόθεσμων επιδόσεων.
