Τι συμβαίνει σε έναν διαλύτη όταν προστίθεται η μη πτητική διαλυτή ουσία;
1. Μείωση της πίεσης ατμών:
* Η μη πτητική ουσία διαταράσσει την ικανότητα του διαλύτη να εξατμιστεί.
* Τα μόρια διαλυτής ουσίας καταλαμβάνουν κάποια από την επιφάνεια του υγρού, μειώνοντας τον αριθμό των μορίων διαλύτη που μπορούν να ξεφύγουν στην αέρια φάση.
* Αυτό οδηγεί σε μειωμένη πίεση ατμών του διαλύματος σε σύγκριση με τον καθαρό διαλύτη.
2. Ανύψωση σημείου βρασμού:
* Δεδομένου ότι η πίεση ατμών του διαλύματος είναι χαμηλότερη, χρειάζεται υψηλότερη θερμοκρασία για να φτάσει στο σημείο βρασμού (όπου η πίεση ατμών ισούται με την ατμοσφαιρική πίεση).
* Αυτό είναι γνωστό ως Σημείο βρασμού , και η ποσότητα ανύψωσης είναι ανάλογη προς τη μολικότητα της διαλελυμένης ουσίας.
3. Κατάθλιψη σημείων κατάψυξης:
* Η προσθήκη διαλυμένης ουσίας διαταράσσει επίσης το σχηματισμό του κρυσταλλικού πλέγματος του διαλύτη, καθιστώντας πιο δύσκολο για τον διαλύτη να παγώσει.
* Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μειωμένο σημείο κατάψυξης του διαλύματος σε σύγκριση με τον καθαρό διαλύτη.
* Και πάλι, η ποσότητα της κατάθλιψης είναι ανάλογη με τη μολικότητα της διαλελυμένης ουσίας.
4. Οσμωτική πίεση:
* Οι μη πτητικές διαλυμένες ουσίες δημιουργούν μια οσμωτική διαφορά πίεσης μεταξύ του διαλύματος και ενός καθαρού διαλύτη.
* Αυτή η διαφορά πίεσης είναι ανάλογη με τη συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας.
Άλλα εφέ:
* ιξώδες: Οι μη πτητικές διαλυμένες ουσίες μπορούν να αυξήσουν το ιξώδες (αντίσταση στη ροή) του διαλύτη.
* επιφανειακή τάση: Η επιφανειακή τάση του διαλύτη μπορεί να επηρεαστεί, μερικές φορές αυξημένη και μερικές φορές μειώνεται.
Συνοπτικά:
Η προσθήκη μιας μη πτητικής ουσίας σε έναν διαλύτη μειώνει την πίεση ατμών, αυξάνει το σημείο βρασμού, μειώνει το σημείο κατάψυξης και δημιουργεί οσμωτική πίεση. Μπορεί επίσης να επηρεάσει το ιξώδες και την επιφανειακή τάση του διαλύτη. Αυτές οι επιδράσεις σχετίζονται με τη διάσπαση των μοριακών αλληλεπιδράσεων του διαλύτη που προκαλούνται από τη διαλυμένη ουσία.
