Ποιοι είναι οι δύο τρόποι με τους οποίους οι ουσίες επηρεάζουν τις ιδιότητες του διαλύτη;
1. Colligative Properties: Αυτές είναι ιδιότητες ενός διαλύματος που εξαρτώνται αποκλειστικά από τη συγκέντρωση σωματιδίων διαλυτής ουσίας, όχι την ταυτότητά τους. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
* Κατώψεις πίεσης ατμών: Η παρουσία διαλελυμένης ουσίας μειώνει την πίεση ατμών του διαλύτη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα μόρια διαλυμένης ουσίας καταλαμβάνουν κάποια από την επιφάνεια του υγρού, καθιστώντας πιο δύσκολο τα μόρια των διαλύτη να ξεφύγουν στην αέρια φάση.
* Ανύψωση σημείου βρασμού: Η προσθήκη διαλυμένης ουσίας αυξάνει το σημείο βρασμού του διαλύτη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σωματίδια διαλυτής ουσίας παρεμποδίζουν την ικανότητα των μορίων του διαλύτη να διαφεύγουν στην αέρια φάση, πράγμα που σημαίνει ότι το υγρό πρέπει να φτάσει σε υψηλότερη θερμοκρασία για να βράσει.
* κατάθλιψη σημείου κατάψυξης: Η προσθήκη διαλυμένης ουσίας μειώνει το σημείο κατάψυξης του διαλύτη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σωματίδια διαλυτής ουσίας διαταράσσουν την κανονική διάταξη των μορίων διαλύτη που απαιτούνται για να σχηματίσουν ένα στερεό.
* Οσμωτική πίεση: Η όσμωση είναι η κίνηση των μορίων διαλύτη σε μια ημιδιαρχική μεμβράνη από μια περιοχή χαμηλότερης συγκέντρωσης διαλυτής ουσίας σε μια περιοχή υψηλότερης συγκέντρωσης διαλυτής ουσίας. Η οσμωτική πίεση είναι η πίεση που πρέπει να εφαρμοστεί στο διάλυμα με υψηλότερη συγκέντρωση διαλυτής ουσίας για να αποφευχθεί η όσμωση.
2. Χημικές αλληλεπιδράσεις: Οι διαλυμένες ουσίες μπορούν να αλληλεπιδρούν με μόρια διαλύτη μέσω διαφόρων δυνάμεων, μεταβάλλοντας τις ιδιότητες του διαλύτη:
* δεσμός υδρογόνου: Οι διαλυμένες ουσίες που μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με τον διαλύτη (όπως το νερό) μπορούν να διαταράξουν το υπάρχον δίκτυο δεσμών υδρογόνου του διαλύτη, αλλάζοντας τις ιδιότητές του όπως το ιξώδες και την επιφανειακή τάση.
* αλληλεπιδράσεις διπόλης-διπόλης: Οι διαλυμένες ουσίες με πολικά μόρια μπορούν να αλληλεπιδρούν με πολικούς διαλύτες, αλλάζοντας τη διηλεκτρική τους σταθερά και επηρεάζοντας την ικανότητά τους να διαλύουν άλλες διαλυμένες ουσίες.
* Ιονικές αλληλεπιδράσεις: Οι διαλυμένες ουσίες με ιοντικές ενώσεις μπορούν να αλληλεπιδρούν με τους πολικούς διαλύτες, να αλλάξουν την αγωγιμότητά τους και να επηρεάσουν την ικανότητά τους να διαλύουν άλλες ιοντικές ενώσεις.
Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα για το πώς οι διαλυμένες ουσίες επηρεάζουν τις ιδιότητες του διαλύτη. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από τη φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη, καθώς και από τη συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας.
