Πώς ανακτάτε έναν διαλύτη από τη λύση;

Η ανάκτηση ενός διαλύτη από ένα διάλυμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συγκεκριμένο διαλύτη και τη διαλυτή ουσία που εμπλέκεται. Ακολουθεί μια ανάλυση των κοινών μεθόδων:

1. Εξάτμιση:

* Απλή εξάτμιση: Αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη για διαλύματα με πτητικούς διαλύτες (όπως νερό, αιθανόλη ή ακετόνη) και μη πτητικές διαλυμένες ουσίες. Το διάλυμα θερμαίνεται, προκαλώντας την εξατμιστική εξάτμιση του διαλύτη. Στη συνέχεια, ο ατμός συλλέγεται, συνήθως με συμπύκνωση. Αυτή η μέθοδος είναι καλή για τον διαχωρισμό διαλυμάτων από λύσεις, αλλά όχι για τον καθαρισμό του διαλύτη.

* Εξάτμιση περιστροφής: Αυτή είναι μια πιο αποτελεσματική έκδοση της απλής εξάτμισης, χρησιμοποιώντας μειωμένη πίεση για να μειώσει το σημείο βρασμού του διαλύτη, καθιστώντας την εξάτμιση ταχύτερη. Χρησιμοποιείται σε εργαστήρια για τον διαχωρισμό διαλυτών από λύσεις.

* Εξάτμιση φλας: Αυτή η τεχνική εξατμίζει γρήγορα τον διαλύτη, που χρησιμοποιείται συχνά σε βιομηχανικά περιβάλλοντα για μεγάλους όγκους.

2. Απόσταξη:

* Απλή απόσταξη: Αυτή η μέθοδος είναι παρόμοια με την απλή εξάτμιση, αλλά ο ατμός συμπυκνώνεται και συλλέγεται ως υγρό. Χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει τα υγρά με διαφορετικά σημεία βρασμού, καθαρίζοντας τον διαλύτη.

* κλασματική απόσταξη: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί μια κλασματική στήλη για να διαχωρίσει τα υγρά με παρόμοια σημεία βρασμού πιο αποτελεσματικά.

* Απόσταξη κενού: Παρόμοια με την περιστροφική εξάτμιση, αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί μειωμένη πίεση για να μειώσει το σημείο βρασμού του διαλύτη, καθιστώντας το ιδανικό για διαλύτες υψηλής βρασμού ή διαλυμένες με θερμότητα.

3. Κρυσταλλοποίηση:

* Κρυστάλλωση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για τον διαχωρισμό διαλυμάτων από μια λύση ψύξης της λύσης. Καθώς το διάλυμα ψύχεται, η διαλυτότητα της διαλελυμένης ουσίας μειώνεται, προκαλώντας κρυσταλλοποίηση της διαλελυμένης ουσίας. Ο διαλύτης μπορεί στη συνέχεια να ανακτηθεί από το μητρικό υγρό (η υπόλοιπη λύση).

4. Εξαγωγή:

* Εξαγωγή υγρού-υγρού: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα δεύτερο, μη αναμίξιμο διαλύτη για να διαλύσει επιλεκτικά τη διαλυτή ουσία, αφήνοντας πίσω τον αρχικό διαλύτη.

* Εξαγωγή στερεού-υγρού: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα στερεό υλικό για να απορροφήσει τη διαλυτή ουσία από το διάλυμα, αφήνοντας πίσω τον διαλύτη.

5. Άλλες τεχνικές:

* Διαχωρισμός μεμβράνης: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί μια ημιπερατή μεμβράνη για να διαχωρίσει τον διαλύτη από τη διαλυμένη ουσία με βάση το μέγεθος ή άλλες ιδιότητες.

* Αντίστροφη όσμωση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί πίεση για να αναγκάσει τον διαλύτη μέσω ημιπερατής μεμβράνης, αφήνοντας πίσω τη διαλυτή ουσία.

Παράγοντες που πρέπει να λάβετε υπόψη κατά την επιλογή μιας μεθόδου:

* Η φύση του διαλύτη και η διαλυμένη ουσία: Τα σημεία βρασμού, η μεταβλητότητα και η διαλυτότητα είναι κρίσιμοι παράγοντες.

* Η επιθυμητή καθαρότητα του ανακτημένου διαλύτη: Ορισμένες μέθοδοι είναι πιο αποτελεσματικές στον καθαρισμό του διαλύτη από άλλες.

* Η κλίμακα της λειτουργίας: Διαφορετικές μέθοδοι είναι καλύτερα κατάλληλες για εργαστηριακές εργασίες μικρής κλίμακας ή βιομηχανικές διεργασίες μεγάλης κλίμακας.

Παράδειγμα:

* Ανάκτηση νερού από διάλυμα αλατιού: Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί απλή εξάτμιση ή απόσταξη.

* Ανακάλυψη ακετόνης από ένα μείγμα με μη πτητική βαφή: Η απλή απόσταξη θα ήταν αποτελεσματική.

* Ανάκτηση ενός πτητικού οργανικού διαλύτη από ένα μείγμα με μη πτητικό στερεό: Η περιστροφική εξάτμιση θα ήταν ιδανική.

Θεωρείτε πάντα τις προφυλάξεις ασφαλείας όταν εργάζεστε με διαλύτες και εξασφαλίστε τον σωστό χειρισμό και διάθεση αποβλήτων.