Ποιος ανακάλυψε ιοντική σύνδεση;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε ένα συγκεκριμένο άτομο που "ανακάλυψε" ιονική συγκόλληση. Η ιδέα αναπτύχθηκε με την πάροδο του χρόνου μέσω των συνεισφορών πολλών επιστημόνων:

* Humphry Davy (1807): Η εργασία του με ηλεκτρόλυση βοήθησε να αποδειχθεί ότι ορισμένες ενώσεις αποτελούνται από ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια (ιόντα). Απομόνωσε διάφορα στοιχεία όπως το νάτριο και το κάλιο χρησιμοποιώντας ηλεκτρόλυση.

* Michael Faraday (1830s): Επέκτασε στο έργο του Davy και παρείχε περαιτέρω στοιχεία για την ύπαρξη ιόντων και το ρόλο τους στις χημικές αντιδράσεις.

* Svante Arrhenius (1884): Η θεωρία του για την ηλεκτρολυτική διάσταση πρότεινε ότι τα άλατα διαλύθηκαν σε ιόντα σχηματισμού νερού, εξηγώντας την ηλεκτρική αγωγιμότητα των διαλυμάτων. Αυτή ήταν μια σημαντική συμβολή στην κατανόηση της ιοντικής σύνδεσης.

* Gilbert N. Lewis (1916): Πρότεινε το μοντέλο δομής Lewis dot που βοήθησε στην απεικόνιση του σχηματισμού ιοντικών δεσμών και της μεταφοράς ηλεκτρονίων.

* Walter Kossel (1916): Το έργο του για την ηλεκτρονική δομή των ατόμων και την τάση τους να κερδίζουν ή να χάσουν ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν μια σταθερή διαμόρφωση συνέβαλε στην κατανόηση της ιοντικής σύνδεσης.

Ως εκ τούτου, η απόδοση της "ανακάλυψης" σε ένα άτομο δεν είναι ακριβής. Ήταν μια σταδιακή διαδικασία που αφορούσε αρκετούς επιστήμονες που βασίζονται στο έργο του άλλου.