Αντιδρώντας θειικό χαλκό II με σιδερένιες αποδόσεις;

Αντιδρώντας θειικό χαλκό (II) (CUSO₄) με σίδηρο (Fe) αποδίδει θειικό σίδηρο (II) θειικό (Feso₄) και χαλκό μέταλλο (Cu) . Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα μιας ενιαίας αντίδρασης μετατόπισης. Εδώ είναι η ισορροπημένη χημική εξίσωση:

cuso₄ (aq) + fe (s) → feso₄ (aq) + cu (s)

Ακολουθεί μια ανάλυση του τι συμβαίνει:

* IRON (FE) είναι πιο αντιδραστικό από το χαλκός (Cu) . Αυτό σημαίνει ότι ο σίδηρος έχει ισχυρότερη τάση να χάνει ηλεκτρόνια και να σχηματίζει θετικά ιόντα.

* Όταν ο σίδηρος προστίθεται σε ένα διάλυμα θειικού χαλκού (II), τα άτομα σιδήρου μετατοπίζουν τα ιόντα χαλκού από το διάλυμα.

* Τα άτομα σιδήρου χάνουν ηλεκτρόνια και γίνονται ιόντα σιδήρου (II) (Fe2⁺), τα οποία στη συνέχεια συνδυάζονται με τα θειικά ιόντα (SO₄2⁻) για να σχηματίσουν θειικό σίδηρο (Feso₄) .

* Τα ιόντα χαλκού (Cu²) κερδίζουν ηλεκτρόνια και γίνονται χαλκός μετάλλου (Cu) , η οποία κατακρίνεται από το διάλυμα.

Μπορείτε να παρατηρήσετε αυτήν την αντίδραση οπτικά:

* Το μπλε χρώμα του θειικού διαλύματος χαλκού (II) θα εξασθενίσει καθώς προχωρά η αντίδραση.

* Ένα κόκκινο-καφέ απόθεμα χαλκού μετάλλου θα σχηματιστεί στην επιφάνεια του σιδήρου.

Σημαντική σημείωση: Ο ρυθμός αντίδρασης μπορεί να αυξηθεί από:

* Χρησιμοποιώντας μια πιο αντιδραστική μορφή σιδήρου, όπως αρχειοθέτηση σιδήρου ή σκόνη σιδήρου.

* Θέρμανση του διαλύματος.

* Αύξηση της επιφάνειας του σιδήρου.