Τεχνική διαχωρισμού χλωριούχου νατρίου από το διάλυμα του σε νερό;
1. Θέρμανση: Η λύση θερμαίνεται απαλά. Αυτό παρέχει ενέργεια στα μόρια του νερού, προκαλώντας τους να κερδίσουν κινητική ενέργεια και να κινούνται ταχύτερα.
2. Εξάτμιση: Καθώς τα μόρια του νερού κερδίζουν αρκετή ενέργεια, ξεπερνούν τις ελκυστικές δυνάμεις που τους κρατούν στην υγρή κατάσταση και διαφεύγουν στον αέρα ως υδρατμούς.
3. Κρυστάλλωση: Καθώς εξατμίζεται το νερό, αυξάνεται η συγκέντρωση χλωριούχου νατρίου στο υπόλοιπο διάλυμα. Τελικά, το διάλυμα γίνεται κορεσμένο, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να κρατήσει άλλο διαλυμένο αλάτι. Σε αυτό το σημείο, το χλωριούχο νάτριο αρχίζει να κρυσταλλώνεται από το διάλυμα ως στερεά κρυστάλλους.
4. Συλλογή: Οι κρύσταλλοι χλωριούχου στερεού νατρίου μπορούν να συλλεχθούν και να στεγνώσουν για να απομακρυνθούν τα υπόλοιπα ίχνη νερού.
Άλλες μέθοδοι:
* απόσταξη: Αυτό περιλαμβάνει τη βρασμό του διαλύματος και τη συλλογή των υδρατμών χωριστά, αφήνοντας πίσω το χλωριούχο νάτριο. Αυτό είναι πιο ενεργειακά έντασης από την εξάτμιση.
* Ηλιακή εξάτμιση: Αυτή είναι μια λιγότερο ακριβής μέθοδος, χρησιμοποιώντας τη θερμότητα του ήλιου για να εξατμιστεί το νερό. Είναι κατάλληλο για παραγωγή αλατιού μεγάλης κλίμακας από το θαλασσινό νερό.
Σημαντική σημείωση: Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από την κλίμακα του διαχωρισμού, την επιθυμητή καθαρότητα του αλατιού και τους διαθέσιμους πόρους.