Ποια εξίσωση εξηγεί τη διαλυτότητα της Ρ-χλωροφαινόλης σε 15 % υδροξείδιο του νατρίου;
Εδώ είναι η κατανομή:
* P-χλωροφαινόλη (HOC6H4CL) είναι ένα αδύναμο οξύ λόγω της παρουσίας της φαινολικής υδροξυλομάδας (-ΗΗ).
* Υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) είναι μια ισχυρή βάση.
Η αντίδραση:
HOC6H4CL (aq) + naOH (aq) ⇌ naoc6h4cl (aq) + h2o (l)
Επεξήγηση:
* Τα ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) από ΝΑΟΗ αντιδρούν με το όξινο υδρογόνο της Ρ-χλωροφαινόλης, σχηματίζοντας νερό (Η2Ο).
* Αυτή η αντίδραση παράγει το άλας νατρίου της ρ-χλωροφαινόλης (NaOC6H4CL), το οποίο είναι πιο διαλυτό στο νερό από την αρχική Ρ-χλωροφαινόλη.
Γιατί χρησιμοποιείται 15% NaOH:
* Η υψηλότερη συγκέντρωση του ΝΑΟΗ εξασφαλίζει επαρκή ποσότητα ιόντων υδροξειδίου για να αποπροστοννει την ρ-χλωροφαινόλη και να αυξήσει τη διαλυτότητα του.
Βασικά σημεία:
* Η ισορροπία της αντίδρασης έγκειται προς το δικαίωμα, πράγμα που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ρ-χλωροφαινόλης θα αντιδράσει με ΝαΟΗ και θα γίνει διαλυτή.
* Η διαλυτότητα της Ρ-χλωροφαινόλης σε 15% ΝαΟΗ είναι πολύ υψηλότερη από ό, τι σε καθαρό νερό.
Ως εκ τούτου, η διαλυτότητα της ρ-χλωροφαινόλης σε 15% υδροξείδιο του νατρίου αποδίδεται κυρίως στην αντίδραση οξέος-βάσης που σχηματίζει ένα διαλυτό άλας νατρίου.
