Πώς μπορεί ο αέρας (οξείδωση) χημικών καιρικών πετρωμάτων;
Δείτε πώς λειτουργεί:
1. Οξείδωση: Το οξυγόνο στον αέρα αντιδρά με μέταλλα σε βράχους, σχηματίζοντας νέες ενώσεις. Αυτή η διαδικασία είναι ουσιαστικά σκουριά, αλλά σε γεωλογική κλίμακα.
2. Μετασχηματισμός ορυκτών: Συνήθως, ορυκτά που περιέχουν σίδηρο όπως ο πυρίτης (FES2) ή η ολιβίνη ((Mg, Fe) 2SiO4) οξειδώνονται.
* Pyrite: Οξειδώνεται για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (Fe2O3) και θειικό οξύ (H2SO4). Το θειικό οξύ είναι εξαιρετικά διαβρωτικό και συμβάλλει στην περαιτέρω καιρικές συνθήκες.
* Olivine: Οξειδώνεται για να σχηματίσει οξείδια σιδήρου και οξείδια μαγνησίου, καθιστώντας το βράχο ασθενέστερο και πιο επιρρεπές σε περαιτέρω κατανομή.
3. Φυσικές αλλαγές: Η οξείδωση συχνά οδηγεί σε αλλαγές όγκου στο βράχο. Τα οξείδια του σιδήρου, για παράδειγμα, καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο από τα αρχικά ορυκτά που φέρουν σίδερο, δημιουργώντας άγχος και σπάσιμο του βράχου. Αυτό καθιστά πιο ευαίσθητο σε περαιτέρω καιρικές συνθήκες.
4. Άλλα αποτελέσματα:
* Acid Rain: Η ατμοσφαιρική ρύπανση, κυρίως από την καύση ορυκτών καυσίμων, μπορεί να δημιουργήσει όξινη βροχή, η οποία επιταχύνει σημαντικά τις διαδικασίες οξείδωσης και χημικών καιρού.
* αλάτι: Στις παράκτιες περιοχές, το αλάτι από το θαλασσινό νερό μπορεί να αντιδράσει με μέταλλα σε βράχους, προκαλώντας τους να καταρρέουν και να αποσυντεθούν.
Παραδείγματα καιρού οξείδωσης:
* σκουριά σιδήρου: Ένα γνωστό παράδειγμα οξείδωσης. Ο σίδηρος σε βράχους μπορεί να σκουριάσει, να αποδυναμώσει τη δομή.
* Σχηματισμός κόκκινου εδάφους: Το κόκκινο χρώμα πολλών εδαφών οφείλεται στην παρουσία οξειδίων του σιδήρου που σχηματίζονται μέσω οξείδωσης.
Συνολικά, η οξείδωση είναι μια ισχυρή δύναμη στις καιρικές συνθήκες. Αποδυναμώνει τους βράχους, τα σπάει και συμβάλλει στο σχηματισμό εδαφών και άλλων μορφών γης.
