Γιατί το οξυγόνο και το πυρίτιο είναι τα πιο κοινά στοιχεία που βρίσκονται στα ορυκτά;
1. Αφθονία στην κρούστα της Γης:
* οξυγόνο: Το οξυγόνο είναι το πιο άφθονο στοιχείο στην κρούστα της Γης, που αποτελεί περίπου το 46,6% της μάζας του. Είναι εξαιρετικά αντιδραστικό και σχηματίζει εύκολα ενώσεις με άλλα στοιχεία.
* πυρίτιο: Το πυρίτιο είναι το δεύτερο πιο άφθονο στοιχείο, που αποτελεί περίπου το 27,7% του φλοιού. Είναι επίσης εξαιρετικά αντιδραστικό και σχηματίζει ισχυρούς δεσμούς με οξυγόνο.
2. Σχηματισμός σταθερών ενώσεων:
* Tetrahedra του πυριτίου-οξυγόνου: Το πυρίτιο και το οξυγόνο συνδυάζονται εύκολα για να σχηματίσουν ένα θεμελιώδες δομικό στοιχείο που ονομάζεται Tetrahedron του πυριτίου-οξυγόνου (SiO4). Αυτό το τετράεδρο είναι απίστευτα σταθερό και σχηματίζει τη σπονδυλική στήλη πολλών κοινών ορυκτών.
* Διάφορα συγκόλληση: Το τετράεδρα πυριτίου-οξυγόνου μπορεί να συνδεθεί μαζί με διάφορους τρόπους, σχηματίζοντας αλυσίδες, φύλλα ή τρισδιάστατα πλαίσια. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία μιας ευρείας ποικιλίας ορυκτών δομών.
3. Γεωλογικές διαδικασίες:
* Weathering: Οι διαδικασίες και οι καιρικές συνθήκες διασπούν βράχια, απελευθερώνουν πυρίτιο και οξυγόνο στο περιβάλλον. Αυτά τα στοιχεία μεταφέρονται και κατατίθενται στη συνέχεια, συμβάλλοντας στο σχηματισμό νέων ορυκτών.
* σχηματισμός μάγματος: Το πυρίτιο και το οξυγόνο είναι σημαντικά συστατικά του μάγματος, ο τετηγμένος βράχος που βρέθηκε κάτω από την επιφάνεια της γης. Όταν το μάγμα ψύχεται και κρυσταλλώνεται, σχηματίζει ορυκτά πλούσια σε αυτά τα στοιχεία.
4. Ορυκτική ποικιλομορφία:
* Ορυκτά πυριτικού άλατος: Η πλειοψηφία των ορυκτών που βρίσκονται στο φλοιό της Γης είναι πυριτικά άλατα, που σημαίνει ότι περιέχουν το τετράεδρο πυριτίου-οξυγόνου ως πρωτογενή δομική μονάδα.
* Οξείδια: Πολλά ορυκτά είναι επίσης οξείδια, που σημαίνει ότι αποτελούνται από οξυγόνο που συνδέονται με άλλα στοιχεία όπως το σίδηρο, το αλουμίνιο ή το μαγνήσιο.
Συνοπτικά: Η αφθονία του οξυγόνου και του πυριτίου στο φλοιό της Γης, η ικανότητά τους να σχηματίζουν σταθερές και διαφορετικές ενώσεις και η συμμετοχή τους στις γεωλογικές διεργασίες συμβάλλουν στην κυριαρχία τους στον ορυκτό κόσμο.