Τι θα απαιτούσε τον μεγαλύτερο όγκο διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου 0,100Μ για εξουδετέρωση;
* Η ταυτότητα του οξέος: Τα διαφορετικά οξέα έχουν διαφορετικούς αριθμούς όξινων πρωτονίων (ιόντων Η+) που μπορούν να εξουδετερωθούν με ΝαΟΗ.
* Η συγκέντρωση του οξέος: Μια υψηλότερη συγκέντρωση οξέος θα απαιτήσει περισσότερο NaOH για εξουδετέρωση.
* Ο όγκος του οξέος: Ένας μεγαλύτερος όγκος οξέος θα απαιτήσει περισσότερο NaOH για εξουδετέρωση.
Εδώ είναι πώς να το σκεφτείτε:
* Αντίδραση εξουδετέρωσης: Η αντίδραση μεταξύ ενός οξέος και μιας βάσης (όπως το NaOH) περιλαμβάνει την αντίδραση ιόντων Η+ από το οξύ με ιόντα ΟΗ από τη βάση για να σχηματίσει νερό.
* moles: Για να εξουδετερώσετε πλήρως ένα οξύ, χρειάζεστε έναν ίσο αριθμό γραμμομορίων ιόντων Η+ και OH.
* Όγκος και συγκέντρωση: Ο αριθμός των γραμμομορίων μιας ουσίας υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας τη συγκέντρωσή της (μοριακή) με τον όγκο της (σε λίτρα).
Παράδειγμα:
Ας πούμε ότι έχουμε δύο οξέα, Α και Β:
* οξύ a: 0.200m HCl (υδροχλωρικό οξύ) - έχει ένα όξινο πρωτόνιο ανά μόριο
* οξύ b: 0,100m H2SO4 (θειικό οξύ) - έχει δύο όξινα πρωτόνια ανά μόριο
Για να εξουδετερώσουμε τον ίδιο όγκο κάθε οξέος, θα χρειαζόμασταν:
* οξύ a: 1 mole naOH ανά mole του HCl
* οξύ b: 2 moles του NaOH ανά mole του H2SO4 (επειδή έχει δύο όξινα πρωτόνια)
Επομένως, μια υψηλότερη συγκέντρωση οξέος ή οξέος με πιο όξινα πρωτόνια θα απαιτούσε μεγαλύτερο όγκο 0,100Μ ΝΑΟΗ για εξουδετέρωση.
Για να σας δώσουμε μια οριστική απάντηση, παρακαλούμε να παράσχετε τις ακόλουθες πληροφορίες:
* Η ταυτότητα των οξέων που συγκρίνετε
* Η συγκέντρωση κάθε οξέος
* Ο όγκος κάθε οξέος (εάν ισχύει)
