Τι ισχύει τόσο για το φθόριο όσο και για το οξυγόνο που τους επιτρέπουν να τραβήξουν σκληρά στα ηλεκτρόνια;
Εδώ γιατί αυτό είναι σημαντικό:
* Ηλεκτροργατιστικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του όταν είναι μέρος ενός χημικού δεσμού.
* Υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα σημαίνει ότι ένα άτομο έχει μια ισχυρή έλξη στα ηλεκτρόνια.
Συγκεκριμένα, τόσο το φθόριο όσο και το οξυγόνο έχουν μια μικρή ατομική ακτίνα και μεγάλο αριθμό πρωτονίων στον πυρήνα τους.
* Μικρή ατομική ακτίνα: Αυτό σημαίνει ότι τα ηλεκτρόνια είναι πιο κοντά στον πυρήνα, καθιστώντας την έλξη ισχυρότερη.
* Υψηλός αριθμός πρωτονίων: Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας έχει ένα ισχυρότερο θετικό φορτίο, το οποίο προσελκύει ηλεκτρόνια πιο έντονα.
Αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται για να κάνουν το φθόριο και το οξυγόνο εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό, γι 'αυτό συχνά εμπλέκονται σε πολικούς δεσμούς και μπορούν εύκολα να σχηματίσουν ανιόντα.
