Ποια είναι η λειτουργία του θειικού οξέος στην ενζυμική δραστικότητα του πειράματος;
Εδώ είναι γιατί το θειικό οξύ δεν είναι κατάλληλο:
* Μετουσίωση: Τα ένζυμα είναι πρωτεΐνες με συγκεκριμένες τρισδιάστατες δομές απαραίτητες για τη λειτουργία τους. Τα ισχυρά οξέα όπως το θειικό οξύ διαταράσσουν αυτές τις δομές με το σπάσιμο των δεσμών, προκαλώντας το ένζυμο να χάσει τη δραστηριότητά του.
* Αλλαγές pH: Τα ένζυμα έχουν βέλτιστες σειρές ρΗ για τη δραστηριότητά τους. Η υψηλή οξύτητα του θειικού οξέος θα μεταβάλλει δραστικά το ρΗ του περιβάλλοντος αντίδρασης, θα το μεταφέρει μακριά από το βέλτιστο εύρος του ενζύμου και θα αναστέλλει τη λειτουργία του.
* παρεμβολή με αντιδράσεις: Το θειικό οξύ μπορεί να παρεμβαίνει στις χημικές αντιδράσεις που καταλύονται από ένζυμα, οδηγώντας σε ανακριβή αποτελέσματα.
Αντί για θειικό οξύ, οι ερευνητές χρησιμοποιούν διαφορετικά αντιδραστήρια ανάλογα με το συγκεκριμένο ένζυμο και το πείραμα:
* buffer: Τα ρυθμιστικά διαλύματα είναι διαλύματα που αντιστέκονται στις αλλαγές του ρΗ, διατηρώντας το περιβάλλον αντίδρασης κοντά στο βέλτιστο ρΗ του ενζύμου. Τα κοινά ρυθμιστικά διαλύματα περιλαμβάνουν φωσφορικό ρυθμιστικό, ρυθμιστικό διάλυμα TRIS και οξεικό ρυθμιστικό διάλυμα.
* υπόστρωμα: Η ουσία πάνω στην οποία ονομάζεται υπόστρωμα το ένζυμο. Το υπόστρωμα χρησιμοποιείται συχνά σε μια συγκεκριμένη συγκέντρωση για τη μέτρηση της δραστικότητας του ενζύμου.
* Συν-παράγοντες και συν-ενζύμων: Ορισμένα ένζυμα απαιτούν πρόσθετα μόρια, όπως συν-παράγοντες ή συν-ενζύους, για τη δραστηριότητά τους. Αυτά προστίθενται ανάλογα με τις ανάγκες.
* Δείκτες: Οι δείκτες είναι ουσίες που αλλάζουν το χρώμα ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία ενός συγκεκριμένου προϊόντος της καταλυόμενης από τα ένζυμο αντίδραση. Βοηθούν στην απεικόνιση της προόδου της αντίδρασης.
Συνοπτικά, το θειικό οξύ δεν χρησιμοποιείται σε πειράματα που μετρούν την ενζυμική δραστικότητα λόγω των ιδιοτήτων μετουσιώσεως και ρΗ.
