Τι συνέβαλε ο Schrodinger στην ιστορία του ατόμου;
1. Η εξίσωση Schrödinger:
* Αυτή είναι ίσως η πιο διάσημη συμβολή του. Η εξίσωση Schrödinger είναι μια θεμελιώδης εξίσωση στην κβαντική μηχανική που περιγράφει τη συμπεριφορά των κβαντικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων.
* Είναι ένα μαθηματικό πλαίσιο που προβλέπει την πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου σε μια συγκεκριμένη θέση γύρω από τον πυρήνα.
* Αυτή η εξίσωση επανάσταση στην κατανόησή μας για την ατομική δομή, απομακρύνοντας από το ντετερμινιστικό πλανητικό μοντέλο του BOHR σε μια πιο πιθανοτική περιγραφή.
2. Κβαντικό μοντέλο του ατόμου:
* Το έργο του Schrödinger οδήγησε στην ανάπτυξη του κβαντικού μηχανικού μοντέλου του ατόμου, αντικαθιστώντας το μοντέλο Bohr.
* Αυτό το μοντέλο περιγράφει τα ηλεκτρόνια όχι ως σωματίδια που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα σε καλά καθορισμένες διαδρομές, αλλά μάλλον ως λειτουργίες κύματος, κατανομές πιθανοτήτων που περιγράφουν την πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου σε μια συγκεκριμένη περιοχή του χώρου.
* Αυτό το μοντέλο είναι πιο ακριβές και εξελιγμένο, επιτρέποντας την πρόβλεψη ατομικών ιδιοτήτων όπως φασματικές γραμμές.
3. Έννοια των ατομικών τροχιακών:
* Η εξίσωση Schrödinger οδήγησε στην έννοια των ατομικών τροχιακών, οι οποίες είναι περιοχές του χώρου γύρω από τον πυρήνα όπου τα ηλεκτρόνια είναι πιο πιθανό να βρεθούν.
* Αυτά τα τροχιακά έχουν διαφορετικά σχήματα και επίπεδα ενέργειας και ορίζονται από κβαντικούς αριθμούς (n, l, m l ).
* Αυτή η κατανόηση των ατομικών τροχιακών είναι απαραίτητη για την εξήγηση της χημικής σύνδεσης και των ιδιοτήτων των μορίων.
4. Δυαδικότητα κυμάτων-σωματιδίων:
* Το έργο του Schrödinger συνέβαλε στην κατανόηση της δυαδικότητας των κυμάτων-σωματιδίων της ύλης, η οποία είναι μια κεντρική έννοια στην κβαντική μηχανική.
* Έδειξε ότι τα ηλεκτρόνια παρουσιάζουν τόσο ιδιότητες που μοιάζουν με κύματα όσο και από σωματίδια, προκλητικά προκλητικά μοντέλα κλασικής φυσικής του ατόμου.
Συνολική επίδραση:
Το έργο του Schrödinger άλλαξε θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το άτομο. Μας μετακόμισε από ένα ντετερμινιστικό, κλασσικό μοντέλο σε ένα πιθανοτικό, κβαντικό μηχανικό μοντέλο που εξηγεί με ακρίβεια τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων μέσα στα άτομα και τα μόρια. Αυτό είχε βαθιές επιπτώσεις στην κατανόηση της χημείας, της φυσικής και της ίδιας της φύσης της ίδιας της ύλης.