Τι γίνεται αν η συγκέντρωση διαλύτη είναι χαμηλότερη εξωτερική κυψέλη;

Εάν η συγκέντρωση του διαλύτη είναι χαμηλότερη εκτός του κυττάρου, σημαίνει ότι η συγκέντρωση διαλυτής ουσίας είναι υψηλότερη εκτός του κυττάρου . Αυτή η κατάσταση δημιουργεί ένα υπερτονικό περιβάλλον .

Εδώ είναι τι συμβαίνει:

* δυναμικό νερού: Το δυναμικό νερού έξω από το κύτταρο είναι χαμηλότερο από το εσωτερικό του κυττάρου λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης διαλυτής ουσίας.

* Όσμωση: Το νερό μετακινείται από περιοχές υψηλού δυναμικού νερού σε περιοχές χαμηλού δυναμικού νερού. Επομένως, το νερό θα μετακινηθεί από το κελί και στο περιβάλλον διάλυμα.

* συρρίκνωση των κυττάρων: Καθώς το νερό αφήνει το κελί, το κελί θα συρρικνωθεί. Αυτό ονομάζεται πλασμόλυση σε φυτικά κύτταρα, όπου η κυτταρική μεμβράνη απομακρύνεται από το κυτταρικό τοίχωμα. Στα ζωικά κύτταρα, το κύτταρο μπορεί να γίνει γεμάτο (συρρικνωμένο).

Συνέπειες:

* Απευθυνότητα των κυττάρων: Η απώλεια νερού μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και πιθανό κυτταρικό θάνατο.

* Απώλεια πίεσης Turgor: Στα φυτικά κύτταρα, η απώλεια της πίεσης του νερού μπορεί να προκαλέσει μαρασμό.

* Διαταραχή των κυτταρικών λειτουργιών: Η μεταβολή του όγκου των κυττάρων και της περιεκτικότητας σε νερό μπορεί να διαταράξει σημαντικές κυτταρικές διεργασίες.

Παραδείγματα:

* Saline Solutions: Οι υψηλές συγκεντρώσεις αλατιού σε διαλύματα αλατόνερου μπορούν να αντλούν νερό από τα κύτταρα, προκαλώντας αφυδάτωση.

* Pickling: Η υψηλή συγκέντρωση άλατος σε αλμυρές αποδέσμευσης αφυδατώνει τα βακτήρια και διατηρεί τα τρόφιμα.

* Wilting: Τα φυτά μαραζώνουν όταν το έδαφος είναι πολύ ξηρό και το δυναμικό νερού έξω από τα κύτταρα είναι χαμηλότερο από το εσωτερικό.

Σημαντική σημείωση: Οι ειδικές επιδράσεις ενός υπερτονικού περιβάλλοντος εξαρτώνται από τον τύπο του κυττάρου, τη διαπερατότητα της μεμβράνης και το μέγεθος της διαφοράς συγκέντρωσης.