Μια αντίδραση σχηματισμού ΑΤΡ που απαιτεί οξυγόνο;
Δείτε πώς λειτουργεί:
1. Τα ηλεκτρόνια από τη διάσπαση της γλυκόζης (γλυκόλυση και του κύκλου Krebs) μεταφέρονται κατά μήκος μιας σειράς συμπλεγμάτων πρωτεϊνών που είναι ενσωματωμένα στην εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει ενέργεια.
2. Αντλία πρωτονίων: Η ενέργεια που απελευθερώνεται από τη μεταφορά ηλεκτρονίων χρησιμοποιείται για την αντλία πρωτονίων (Η+) σε όλη την εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη, δημιουργώντας μια κλίση πρωτονίων.
3. συνθετάση ATP: Η κλίση πρωτονίων οδηγεί την κίνηση των πρωτονίων πίσω από τη μεμβράνη μέσω ενός συμπλέγματος πρωτεϊνών που ονομάζεται συνθετάση ΑΤΡ. Αυτή η κίνηση των πρωτονίων εξουσιοδοτεί το ένζυμο να συνθέτει ΑΤΡ από ADP και ανόργανο φωσφορικό (PI).
Το οξυγόνο είναι ζωτικής σημασίας για την οξειδωτική φωσφορυλίωση επειδή:
* Είναι ο τελικός αποδέκτης ηλεκτρονίων στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων. Το οξυγόνο συνδυάζεται με ηλεκτρόνια και πρωτόνια για να σχηματίσει νερό, αναζωογονώντας έτσι τους φορείς ηλεκτρονίων για περαιτέρω μεταφορά ηλεκτρονίων.
* Χωρίς οξυγόνο, η αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων θα σταματούσε και η κλίση των πρωτονίων θα διαλυθεί. Αυτό θα εμπόδιζε τη σύνθεση ΑΤΡ.
Εν ολίγοις, η οξειδωτική φωσφορυλίωση είναι ο πρωταρχικός τρόπος που τα κύτταρα παράγουν ΑΤΡ παρουσία οξυγόνου. Πρόκειται για μια πολύ αποτελεσματική διαδικασία, δημιουργώντας σημαντικά περισσότερη ΑΤΡ από άλλες οδούς όπως η γλυκόλυση.
