Η διαδικασία στην οποία τα κύτταρα καθιστούν ATP με τη διάσπαση των οργανικών ενώσεων;
Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:
* γλυκόλυση: Αυτό είναι το πρώτο στάδιο, όπου η γλυκόζη χωρίζεται σε πυροσταφυλικό. Εμφανίζεται στο κυτταρόπλασμα και παράγει μια μικρή ποσότητα ΑΤΡ (2 μόρια).
* κύκλος Krebs (κύκλος κιτρικού οξέος): Αυτό το στάδιο λαμβάνει χώρα στα μιτοχόνδρια και περιλαμβάνει μια σειρά από αντιδράσεις που διασπούν περαιτέρω πυροσταφυλικό, απελευθερώνοντας ηλεκτρόνια και διοξείδιο του άνθρακα. Δημιουργεί μερικά ATP (2 μόρια) και αερομεταφορείς υψηλής ενέργειας όπως το NADH και το FADH2.
* Ηλεκτρονική αλυσίδα μεταφοράς: Αυτό είναι το τελικό στάδιο, που συμβαίνει επίσης στα μιτοχόνδρια. Οι φορείς ηλεκτρονίων από τον κύκλο Krebs παρέχουν τα ηλεκτρόνια τους σε μια σειρά συμπλεγμάτων πρωτεϊνών ενσωματωμένα στη μιτοχονδριακή μεμβράνη. Αυτή η ροή ηλεκτρονίων οδηγεί την άντληση πρωτονίων σε όλη τη μεμβράνη, δημιουργώντας μια κλίση συγκέντρωσης. Η πιθανή ενέργεια που αποθηκεύεται σε αυτή την κλίση χρησιμοποιείται στη συνέχεια για την παραγωγή της πλειοψηφίας του ΑΤΡ (περίπου 34 μόρια).
Η κυτταρική αναπνοή μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ευρέως σε δύο τύπους:
* Αερόβια αναπνοή: Αυτό απαιτεί οξυγόνο ως τελικό δέκτη ηλεκτρονίων στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων. Αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μορφή αναπνοής, αποδίδοντας το μεγαλύτερο ATP.
* Αναερόβια αναπνοή: Αυτό δεν χρησιμοποιεί οξυγόνο ως τελικό δέκτη ηλεκτρονίων, αντί να χρησιμοποιεί άλλα μόρια όπως θειικό ή νιτρικό άλας. Αυτό είναι λιγότερο αποτελεσματικό από την αερόβια αναπνοή, παράγοντας σημαντικά μικρότερη ATP.
Συνολικά, η κυτταρική αναπνοή είναι μια πολύπλοκη και ζωτική διαδικασία για όλους τους ζωντανούς οργανισμούς, παρέχοντας την ενέργεια που χρειάζονται για να εκτελέσουν βασικές λειτουργίες.
