Ποιοι είναι οι δύο λόγοι για τους οποίους μια ουσία δεν μπορεί να το κάνει μέσω της λιπιδικής διπλής στιβάδας;
1. Πόλη και χρέωση: Η διπλοστοιβάδα λιπιδίων αποτελείται από φωσφολιπίδια, τα οποία έχουν υδρόφιλο (νερό που αγαπούν) και υδρόφοβη ουρά (φόβος νερού). Αυτό δημιουργεί ένα εμπόδιο που είναι δύσκολο για τα πολικά μόρια και τα φορτισμένα ιόντα να διεισδύσουν. Τα πολικά μόρια, όπως τα σάκχαρα και τα αμινοξέα, έχουν ανομοιογενή κατανομή ηλεκτρικού φορτίου, καθιστώντας τα προσελκύονται από το νερό και απωθούνται από το υδρόφοβο εσωτερικό της μεμβράνης. Ομοίως, τα φορτισμένα ιόντα, όπως το νάτριο και το χλωριούχο, απωθούνται επίσης από τις υδρόφοβες ουρές.
2. Μέγεθος: Τα μεγάλα μόρια, ακόμη και αν είναι μη πολικά, μπορεί να αγωνιστούν να συμπιέσουν μέσα από τους στενούς χώρους μεταξύ των φωσφολιπιδικών ουρών. Η διπλοστιβάδα έχει ένα σχετικά μικρό χώρο για τα μόρια να μετακινούνται, ενεργώντας ως φράγμα μεγέθους.
Εν ολίγοις, η λιπιδική διπλοστιβάδα δρα ως επιλεκτικό φράγμα, επιτρέποντας στα μικρά, μη πολωτικά μόρια να περάσουν εύκολα, περιορίζοντας παράλληλα τη διέλευση μεγαλύτερων, πολικών μορίων και φορτισμένων ιόντων
