Διαλυτότητα σε εξάνιο της περιόδου 3;
Κατανόηση της διαλυτότητας σε εξάνιο
Το εξάνιο (C6H14) είναι ένας μη πολικός διαλύτης. Αυτό σημαίνει ότι διαλύει ουσίες που είναι επίσης μη πολικές ή έχουν ένα μη πολικό συστατικό. Δείτε πώς σχετίζεται η διαλυτότητα της περιόδου 3 στοιχεία με αυτήν την αρχή:
* νάτριο (NA), μαγνήσιο (mg), αλουμίνιο (AL): Αυτά είναι μέταλλα και σχηματίζουν ιοντικές ενώσεις. Οι ιοντικές ενώσεις είναι πολικές, καθιστώντας τους αδιάλυτες σε εξάνιο.
* πυρίτιο (SI): Το πυρίτιο είναι μεταλλοειδές και υπάρχει ως σταθερό δίκτυο. Ενώ έχει κάποια ομοιοπολική συγκόλληση, συγκρατείται κυρίως από ισχυρές ενδοατομικές δυνάμεις. Αυτό το καθιστά αδιάλυτο σε εξάνιο.
* φωσφόρος (P), θείο (S), χλώριο (CL): Αυτά τα στοιχεία μπορούν να σχηματίσουν μη πολικές ομοιοπολικές ενώσεις. Μερικά παραδείγματα:
* Λευκό φωσφόρο (p4) είναι ένα μη πολικό μόριο και διαλυτό σε εξάνιο.
* στοιχειακό θείο (S8) είναι ελαφρώς διαλυτή σε εξάνιο.
* χλώριο (CL2) είναι ένα μη πολικό διατομικό μόριο και διαλυτό σε εξάνιο.
Σημαντικές εκτιμήσεις
* καταστάσεις οξείδωσης: Η διαλυτότητα ενός στοιχείου μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την κατάσταση οξείδωσης. Για παράδειγμα, το θείο στη στοιχειακή του μορφή (S8) είναι ελαφρώς διαλυτό, αλλά το θείο στις μορφές οξειδίου του (όπως το SO2) είναι πολικό και αδιάλυτο σε εξάνιο.
* Ειδικές ενώσεις: Η διαλυτότητα συγκεκριμένων ενώσεων που περιέχει την περίοδο 3 στοιχεία εξαρτάται από τη δομή και την πολικότητα του συνόλου του μορίου.
Συνοπτικά: Τα στοιχεία στην περίοδο 3 που σχηματίζουν μη πολικές ομοιοπολικές ενώσεις είναι πιθανό να είναι διαλυτά σε εξάνιο. Τα μέταλλα, τα μεταλλοειδή και οι ιοντικές ενώσεις είναι γενικά αδιάλυτες.
