Οι ομοιοπολικοί δεσμοί σπάζουν όταν βράζει μια ουσία;

Όχι απαραίτητα. Εδώ είναι γιατί:

* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι ισχυροί: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων, δημιουργώντας μια ισχυρή έλξη. Αυτοί οι δεσμοί είναι γενικά πολύ ισχυρότεροι από τις δυνάμεις που συγκρατούν μόρια μαζί σε υγρή ή στερεά κατάσταση.

* Η βρασμό περιλαμβάνει διαμοριακές δυνάμεις: Όταν μια ουσία βράζει, η ενέργεια που προστίθεται ξεπερνά τις Διαμοριακές δυνάμεις που συγκρατούν τα μόρια μαζί στην κατάσταση υγρού. Αυτές οι δυνάμεις είναι ασθενέστερες από τους ομοιοπολικούς δεσμούς και μπορεί να είναι αξιοθέατα όπως η δέσμευση υδρογόνου, οι αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπόλης ή οι δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου.

Εδώ είναι ένα παράδειγμα:

* Το νερό (H₂O) έχει ομοιοπολικούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων υδρογόνου και οξυγόνου μέσα σε κάθε μόριο νερού. Όταν το νερό βράζει, οι δεσμοί υδρογόνου (ένας τύπος διαμοριακής δύναμης) μεταξύ των μορίων του νερού σπάζουν, επιτρέποντας στα μόρια να ξεφύγουν στην αέρια φάση. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί στα ίδια τα μόρια του νερού παραμένουν άθικτοι.

Συνοπτικά:

* Το βρασμό σπάει μόνο οι ενδομοριακές δυνάμεις, όχι οι ομοιοπολικοί δεσμοί.

* Εάν οι ομοιοπολικοί δεσμοί μέσα σε ένα μόριο σπάστηκαν κατά τη διάρκεια του βρασμού, το μόριο θα αποσυντίθεται στα συστατικά του άτομα, όχι μόνο να αλλάξει κατάσταση.