Γιατί οι στερεές και υγρές διαλυμένες ουσίες δεν επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από μια αλλαγή πίεσης;
1. Ασυμπίεση: Τα στερεά και τα υγρά είναι πολύ λιγότερο συμπιεσμένα από τα αέρια. Αυτό σημαίνει ότι μια αλλαγή πίεσης έχει ελάχιστη επίδραση στον όγκο τους. Δεδομένου ότι ο όγκος της ουσίας είναι πρακτικά αμετάβλητος, η διαλυτότητα επηρεάζεται επίσης ελάχιστα.
2. Μικρή αλλαγή όγκου κατά τη διάλυση: Η διαδικασία διάλυσης περιλαμβάνει συχνά μια σχετικά μικρή αλλαγή στον όγκο σε σύγκριση με τον συνολικό όγκο του διαλύματος. Αυτό είναι σε αντίθεση με τα αέρια, όπου η αλλαγή όγκου κατά τη διάλυση είναι πολύ πιο σημαντική.
3. Περιορισμένη επίδραση στις διαμοριακές δυνάμεις: Η διαλυτότητα των στερεών και των υγρών εξαρτάται κυρίως από τη δύναμη των διαμοριακών δυνάμεων μεταξύ των μορίων διαλυμένης ουσίας και διαλύτη. Οι αλλαγές πίεσης έχουν αμελητέα επίδραση σε αυτές τις δυνάμεις.
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις σε αυτόν τον γενικό κανόνα. Για παράδειγμα:
* Πολύ υψηλές πιέσεις: Σε εξαιρετικά υψηλές πιέσεις, ακόμη και τα στερεά και τα υγρά μπορεί να παρουσιάσουν σημαντικές αλλαγές στον όγκο και τη διαλυτότητα τους.
* Ειδικές περιπτώσεις: Ορισμένες ειδικές στερεές ή υγρές διαλυμένες ουσίες ενδέχεται να παρουσιάζουν αξιοσημείωτη εξάρτηση από την πίεση από τη διαλυτότητα τους λόγω μοναδικών χημικών ιδιοτήτων ή αντιδράσεων που εμφανίζονται κατά τη διάλυση.
Συνοπτικά: Ενώ οι μεταβολές της πίεσης μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη διαλυτότητα των αερίων, έχουν πολύ μικρότερη επίδραση στη διαλυτότητα των στερεών και των υγρών λόγω της ασυμπίεξής τους, των μεταβολών μικρού όγκου κατά τη διάλυση και της ελάχιστης επίδρασης στις διαμοριακές δυνάμεις.
