Πώς βρίσκετε περιεχόμενο χλωριούχου στο νερό;
1. Μέθοδοι τιτλοδότησης:
* τιτλοδότηση Mohr: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί διάλυμα νιτρικού αργύρου (AgNO3) για να αντιδράσει με ιόντα χλωριούχου (CL-) στο δείγμα νερού. Η αντίδραση σχηματίζει ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου (AGCL). Το τελικό σημείο της τιτλοδότησης υποδεικνύεται από την εμφάνιση ενός κοκκινωπό-καφέ χρώματος λόγω του σχηματισμού ενός ιζήματος αργύρου χρωμικού (Ag2cro4). Αυτή η μέθοδος είναι απλή αλλά μπορεί να επηρεαστεί από το pH.
* τιτλοδότηση Volhard: Αυτή η μέθοδος είναι παρόμοια με το MOHR, αλλά χρησιμοποιεί θειοκυανικό κάλιο (KSCN) ως τιτλοδοτούς. Το τελικό σημείο ανιχνεύεται από την εμφάνιση ενός κόκκινου-καφέ χρώματος λόγω του σχηματισμού ενός συγκροτήματος θειοκυανικού σιδήρου. Η τιτλοδότηση Volhard είναι ακριβέστερη από τον Mohr, αλλά απαιτεί μια τιτλοδότηση πίσω.
2. ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΙΟΝΩΝ (ISE):
* Μετρείται ένα ηλεκτρόδιο επιλεκτικού χλωριούχου βυθίζεται στο δείγμα νερού και μετράται η διαφορά δυναμικού μεταξύ του ηλεκτροδίου και ενός ηλεκτροδίου αναφοράς. Αυτή η διαφορά δυναμικού είναι άμεσα ανάλογη με τη συγκέντρωση χλωριούχου στο δείγμα νερού. Αυτή η μέθοδος είναι γρήγορη, ακριβής και κατάλληλη για μετρήσεις πεδίου.
3. Φασματοφωτομετρία:
* Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την αντίδραση ιόντων χλωριδίου με αντιδραστήριο για να σχηματίσει ένα έγχρωμο σύμπλεγμα. Η ένταση του χρώματος μετράται χρησιμοποιώντας ένα φασματοφωτόμετρο, το οποίο είναι άμεσα ανάλογη προς τη συγκέντρωση χλωριούχου. Αυτή η μέθοδος είναι λιγότερο ακριβής από την τιτλοδότηση ή το ISE, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ταχεία εξέταση.
4. Χρωματομετρικά κιτ δοκιμών:
* Αυτά τα κιτ περιέχουν αντιδραστήρια που αντιδρούν με ιόντα χλωριούχου για να σχηματίσουν μια αλλαγή χρώματος. Η ένταση της αλλαγής χρώματος συγκρίνεται με ένα τυπικό διάγραμμα για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης χλωριούχου. Αυτή η μέθοδος είναι απλή και βολική αλλά λιγότερο ακριβής από άλλες μεθόδους.
5. Άλλες μέθοδοι:
* φθορισμό ακτίνων Χ (XRF): Αυτή η μέθοδος μετρά τις χαρακτηριστικές ακτίνες Χ που εκπέμπονται από άτομα χλωριούχου στο δείγμα νερού. Είναι μια γρήγορη και ακριβής μέθοδος, αλλά απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό.
* φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης (AAS): Αυτή η μέθοδος μετρά την απορρόφηση του φωτός από άτομα χλωριούχου στο δείγμα νερού. Είναι μια εξαιρετικά ακριβής μέθοδος, αλλά απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό.
Η καλύτερη μέθοδος για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε χλωριούχο στο νερό εξαρτάται από την επιθυμητή ακρίβεια, τους διαθέσιμους πόρους και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του δείγματος νερού. Για παράδειγμα, εάν χρειάζεστε μια γρήγορη και φθηνή δοκιμή, ένα χρωματομετρικό κιτ δοκιμής μπορεί να είναι κατάλληλο. Ωστόσο, εάν χρειάζεστε υψηλή ακρίβεια για ρυθμιστικούς σκοπούς, θα προτιμούσε μια μέθοδος τιτλοδότησης ή ISE.
